ēmentĭor - Diatesi attiva
(ēmentĭor, ēmentīris, ementitus sum, ēmentīri)
verbo transitivo deponente IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēmentĭor
II sing.
ēmentīris, ēmentīre
III sing.
ēmentītur
I plur.
ēmentīmur
II plur.
ēmentimĭni
III plur.
ēmentiuntur
IMPERFETTO
I sing.
ēmentiēbar
II sing.
ēmentiebāris, ēmentiebāre
III sing.
ēmentiebātur
I plur.
ēmentiebāmur
II plur.
ēmentiebamĭni
III plur.
ēmentiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēmentĭar
II sing.
ēmentiēris, ēmentiēre
III sing.
ēmentiētur
I plur.
ēmentiēmur
II plur.
ēmentiemĭni
III plur.
ēmentientur
PERFETTO
I sing.
ementitus, a, um sum
II sing.
ementitus, a, um es
III sing.
ementitus, a, um est
I plur.
ementiti, ae, a sumus
II plur.
ementiti, ae, a estis
III plur.
ementiti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ementitus, a, um eram
II sing.
ementitus, a, um eras
III sing.
ementitus, a, um erat
I plur.
ementiti, ae, a eramus
II plur.
ementiti, ae, a eratis
III plur.
ementiti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
ementitus, a, um ero
II sing.
ementitus, a, um eris
III sing.
ementitus, a, um erit
I plur.
ementiti, ae, a erimus
II plur.
ementiti, ae, a eritis
III plur.
ementiti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēmentĭar
II sing.
ēmentiāris, ēmentiāre
III sing.
ēmentiātur
I plur.
ēmentiāmur
II plur.
ēmentiamĭni
III plur.
ēmentiantur
IMPERFETTO
I sing.
ēmentīrer
II sing.
ēmentirēris, ēmentirēre
III sing.
ēmentirētur
I plur.
ēmentirēmur
II plur.
ēmentirēmini
III plur.
ēmentirentur
PERFETTO
I sing.
ementitus, a, um sim
II sing.
ementitus, a, um sis
III sing.
ementitus, a, um sit
I plur.
ementiti, ae, a simus
II plur.
ementiti, ae, a sitis
III plur.
ementiti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ementitus, a, um essem
II sing.
ementitus, a, um esses
III sing.
ementitus, a, um esset
I plur.
ementiti, ae, a essemus
II plur.
ementiti, ae, a essetis
III plur.
ementiti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēmentīre
II plur.
ēmentimĭni
FUTURO
II sing.
ēmentītor
III sing.
ēmentītor
II plur.
III plur.
ēmentiuntor
INFINITO
PRESENTE
ēmentīri
PERFETTO
Singolare:
ementitus, a, um esse
Plurale:
ementiti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
ementitūrūm, am, ūm
Plurale:
ementitūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
ēmentiens, ientis
FUTURO
ementitūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
ementitum
Passivo:
ementitu
GERUNDIO
Genitivo:
ēmentiendi
Dativo:
ēmentiendo
Accusativo:
ad ēmentiendum
Ablativo:
ēmentiendo
GERUNDIVO
ēmentiendus, a, um
ēmentĭor v. tr. dep. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis