ēmĕrĕor - Diatesi attiva
(ēmĕrĕor, ēmĕrēris, emeritus sum, ēmĕrēri)
verbo transitivo e intransitivo deponente II coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēmĕrĕor
II sing.
ēmĕrēris, ēmĕrēre
III sing.
ēmĕrētur
I plur.
ēmĕrēmur
II plur.
ēmĕremĭni
III plur.
ēmĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
ēmĕrēbar
II sing.
ēmĕrebāris, ēmĕrebāre
III sing.
ēmĕrebātur
I plur.
ēmĕrebāmur
II plur.
ēmĕrebamĭni
III plur.
ēmĕrebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēmĕrēbor
II sing.
ēmĕrebĕris, ēmĕrebĕre
III sing.
ēmĕrebĭtur
I plur.
ēmĕrebĭmur
II plur.
ēmĕrebimĭni
III plur.
ēmĕrebuntur
PERFETTO
I sing.
emeritus, a, um sum
II sing.
emeritus, a, um es
III sing.
emeritus, a, um est
I plur.
emeriti, ae, a sumus
II plur.
emeriti, ae, a estis
III plur.
emeriti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
emeritus, a, um eram
II sing.
emeritus, a, um eras
III sing.
emeritus, a, um erat
I plur.
emeriti, ae, a eramus
II plur.
emeriti, ae, a eratis
III plur.
emeriti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
emeritus, a, um ero
II sing.
emeritus, a, um eris
III sing.
emeritus, a, um erit
I plur.
emeriti, ae, a erimus
II plur.
emeriti, ae, a eritis
III plur.
emeriti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēmĕrĕar
II sing.
ēmĕreāris, ēmĕreāre
III sing.
ēmĕreātur
I plur.
ēmĕreāmur
II plur.
ēmĕreamĭni
III plur.
ēmĕreantur
IMPERFETTO
I sing.
ēmĕrērer
II sing.
ēmĕrerēris, ēmĕrerēre
III sing.
ēmĕrerētur
I plur.
ēmĕrerēmur
II plur.
ēmĕreremĭni
III plur.
ēmĕrerentur
PERFETTO
I sing.
emeritus, a, um sim
II sing.
emeritus, a, um sis
III sing.
emeritus, a, um sit
I plur.
emeriti, ae, a simus
II plur.
emeriti, ae, a sitis
III plur.
emeriti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
emeritus, a, um essem
II sing.
emeritus, a, um esses
III sing.
emeritus, a, um esset
I plur.
emeriti, ae, a essemus
II plur.
emeriti, ae, a essetis
III plur.
emeriti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēmĕrēre
II plur.
ēmĕremĭni
FUTURO
II sing.
ēmĕrētor
III sing.
ēmĕrētor
II plur.
III plur.
ēmĕrentor
INFINITO
PRESENTE
ēmĕrēri
PERFETTO
Singolare:
emeritus, a, um esse
Plurale:
emeriti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
emeritūrūm, am, ūm esse
Plurale:
emeritūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
ēmĕrens, entis
FUTURO
emeritūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
emeritum
Passivo:
emeritu
GERUNDIO
Genitivo:
ēmĕrendi
Dativo:
ēmĕrendo
Accusativo:
ēmĕrendum
Ablativo:
ēmĕrendo
GERUNDIVO
ēmĕrendus, a, um
ēmĕrĕor v. tr. e intr. dep. II coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis