effūtĭor - Diatesi passiva


(effūtĭo, effūtis, effutii, effutitum, effūtīre)

verbo transitivo e intransitivo IV coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
effūtĭor
II sing.
effūtīris, effūtīre
III sing.
effūtītur
I plur.
effūtīmur
II plur.
effūtimĭni
III plur.
effūtiuntur
IMPERFETTO
I sing.
effūtiēbar
II sing.
effūtiebāris, effūtiebāre
III sing.
effūtiebātur
I plur.
effūtiebāmur
II plur.
effūtiebamĭni
III plur.
effūtiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
effūtĭar
II sing.
effūtiēris, effūtiēre
III sing.
effūtiētur
I plur.
effūtiēmur
II plur.
effūtiemĭni
III plur.
effūtientur
PERFETTO
I sing.
effutitus, –a, –um sum
II sing.
effutitus, –a, –um es
III sing.
effutitus, –a, –um est
I plur.
effutiti, –ae, –a sumus
II plur.
effutiti, –ae, –a estis
III plur.
effutiti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
effutitus, –a, –um eram
II sing.
effutitus, –a, –um eras
III sing.
effutitus, –a, –um erat
I plur.
effutiti, –ae, –a eramus
II plur.
effutiti, –ae, –a eratis
III plur.
effutiti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
effutitus, –a, –um ero
II sing.
effutitus, –a, –um eris
III sing.
effutitus, –a, –um erit
I plur.
effutiti, –ae, –a erimus
II plur.
effutiti, –ae, –a eritis
III plur.
effutiti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
effūtĭar
II sing.
effūtiāris, effūtiāre
III sing.
effūtiātur
I plur.
effūtiāmur
II plur.
effūtiamĭni
III plur.
effūtiantur
IMPERFETTO
I sing.
effūtīrer
II sing.
effūtirēris, effutiirēre
III sing.
effūtirētur
I plur.
effūtirēmur
II plur.
effūtirēmini
III plur.
effūtirentur
PERFETTO
I sing.
effutitus, –a, –um sim
II sing.
effutitus, –a, –um sis
III sing.
effutitus, –a, –um sit
I plur.
effutiti, –ae, –a simus
II plur.
effutiti, –ae, –a sitis
III plur.
effutiti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
effutitus, –a, –um essem
II sing.
effutitus, –a, –um esses
III sing.
effutitus, –a, –um esset
I plur.
effutiti, –ae, –a essemus
II plur.
effutiti, –ae, –a essetis
III plur.
effutiti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
effūtīre
II plur.
effūtimĭni
FUTURO
II sing.
effūtītor
III sing.
effūtītor
II plur.
–
III plur.
effūtiuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
effutitus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
effūtīri
PERFETTO
Singolare:
effutitus, –a, –um esse
Plurale:
effutiti, –ae, –a esse
FUTURO
effutitum esse
GERUNDIVO
effūtiendus, –a, –um
SUPINO
effutitu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:EFFUTIOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis