Donazione

praefīdens


(praefīdens, praefīdens, praefīdens)

aggettivo II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
praefīdens
Gen.
praefidentis
Dat.
praefidenti
Acc.
praefidentem
Abl.
praefidenti
Voc.
praefīdens
PLURALE
Nom.
praefidentes
Gen.
praefidentĭum
Dat.
praefidentĭbus
Acc.
praefidentes
Abl.
praefidentĭbus
Voc.
praefidentes
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
praefīdens
Gen.
praefidentis
Dat.
praefidenti
Acc.
praefidentem
Abl.
praefidenti
Voc.
praefīdens
PLURALE
Nom.
praefidentes
Gen.
praefidentĭum
Dat.
praefidentĭbus
Acc.
praefidentes
Abl.
praefidentĭbus
Voc.
praefidentes
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
praefīdens
Gen.
praefidentis
Dat.
praefidenti
Acc.
praefīdens
Abl.
praefidenti
Voc.
praefīdens
PLURALE
Nom.
praefidentĭa
Gen.
praefidentĭum
Dat.
praefidentĭbus
Acc.
praefidentĭa
Abl.
praefidentĭbus
Voc.
praefidentĭa

‹ praefĭcĭor
praefīdentĕr ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praefestīnor v. tr. I coniug.
praefĭca sost. femm. I decl.
praefĭciens agg. part. pres. II cl.
praefĭcĭo v. tr. III coniug. in -io
praefĭcĭor v. tr. III coniug. in -io
praefīdens agg. II cl.
praefīdentĕr avv.
praefīgens agg. part. pres. II cl.
praefīgo v. tr. III coniug.
praefīgor v. tr. III coniug.
praefĭgūrans agg. part. pres. II cl.
praefĭgūrātĭo sost. femm. III decl.
praefĭgūrātŏr sost. masch. III decl.
praefiguratūrūs agg. part. fut.
praefiguratus agg. part. perf. I cl.
praefiguratus agg. inf. perf.
praefĭgūro v. tr. I coniug.
praefĭgūror v. tr. I coniug.
praefīniens agg. part. pres. II cl.
praefīnĭo v. tr. IV coniug.
{{ID:PRAEFIDENS100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis