ēructŭor - Diatesi passiva
(ēructŭo, ēructŭas, eructuavi, eructuatum, ēructŭāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēructŭor
II sing.
ēructŭāris, ēructŭāre
III sing.
ēructŭātur
I plur.
ēructŭāmur
II plur.
ēructŭamĭni
III plur.
ēructŭantur
IMPERFETTO
I sing.
ēructŭābar
II sing.
ēructŭabāris, ēructŭabāre
III sing.
ēructŭabātur
I plur.
ēructŭabāmur
II plur.
ēructŭabamĭni
III plur.
ēructŭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēructŭābor
II sing.
ēructŭabĕris, ēructŭabĕre
III sing.
ēructŭabĭtur
I plur.
ēructŭabĭmur
II plur.
ēructŭabimĭni
III plur.
ēructŭabuntur
PERFETTO
I sing.
eructuatus, a, um sum
II sing.
eructuatus, a, um es
III sing.
eructuatus, a, um est
I plur.
eructuati, ae, a sumus
II plur.
eructuati, ae, a estis
III plur.
eructuati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
eructuatus, a, um eram
II sing.
eructuatus, a, um eras
III sing.
eructuatus, a, um erat
I plur.
eructuati, ae, a eramus
II plur.
eructuati, ae, a eratis
III plur.
eructuati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
eructuatus, a, um ero
II sing.
eructuatus, a, um eris
III sing.
eructuatus, a, um erit
I plur.
eructuati, ae, a erimus
II plur.
eructuati, ae, a eritis
III plur.
eructuati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēructŭer
II sing.
ēructŭēris, ēructŭēre
III sing.
ēructŭētur
I plur.
ēructŭēmur
II plur.
ēructŭemĭni
III plur.
ēructŭentur
IMPERFETTO
I sing.
ēructŭārer
II sing.
ēructŭarēris, ēructŭarēre
III sing.
ēructŭarētur
I plur.
ēructŭarēmur
II plur.
ēructŭaremĭni
III plur.
ēructŭarentur
PERFETTO
I sing.
eructuatus, a, um sim
II sing.
eructuatus, a, um sis
III sing.
eructuatus, a, um sit
I plur.
eructuati, ae, a simus
II plur.
eructuati, ae, a sitis
III plur.
eructuati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
eructuatus, a, um essem
II sing.
eructuatus, a, um esses
III sing.
eructuatus, a, um esset
I plur.
eructuati, ae, a essemus
II plur.
eructuati, ae, a essetis
III plur.
eructuati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēructŭāre
II plur.
ēructŭamĭni
FUTURO
II sing.
ēructŭātor
III sing.
ēructŭātor
II plur.
III plur.
ēructŭantor
PARTICIPIO
PERFETTO
eructuatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ēructŭāri
PERFETTO
Singolare:
eructuatus, a, um esse
Plurale:
eructuati, ae, a esse
FUTURO
eructuatum esse
GERUNDIVO
ēructŭandus, a, um
SUPINO
eructuatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ēructŭor v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis