ērŭdĭor - Diatesi passiva
(ērŭdĭo, ērŭdis, erudii, eruditum, ērŭdīre)
verbo transitivo IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ērŭdĭor
II sing.
ērŭdīris, ērŭdīre
III sing.
ērŭdītur
I plur.
ērŭdīmur
II plur.
ērŭdimĭni
III plur.
ērŭdiuntur
IMPERFETTO
I sing.
ērŭdiēbar
II sing.
ērŭdiebāris, ērŭdiebāre
III sing.
ērŭdiebātur
I plur.
ērŭdiebāmur
II plur.
ērŭdiebamĭni
III plur.
ērŭdiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ērŭdĭar
II sing.
ērŭdiēris, ērŭdiēre
III sing.
ērŭdiētur
I plur.
ērŭdiēmur
II plur.
ērŭdiemĭni
III plur.
ērŭdientur
PERFETTO
I sing.
eruditus, a, um sum
II sing.
eruditus, a, um es
III sing.
eruditus, a, um est
I plur.
eruditi, ae, a sumus
II plur.
eruditi, ae, a estis
III plur.
eruditi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
eruditus, a, um eram
II sing.
eruditus, a, um eras
III sing.
eruditus, a, um erat
I plur.
eruditi, ae, a eramus
II plur.
eruditi, ae, a eratis
III plur.
eruditi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
eruditus, a, um ero
II sing.
eruditus, a, um eris
III sing.
eruditus, a, um erit
I plur.
eruditi, ae, a erimus
II plur.
eruditi, ae, a eritis
III plur.
eruditi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ērŭdĭar
II sing.
ērŭdiāris, ērŭdiāre
III sing.
ērŭdiātur
I plur.
ērŭdiāmur
II plur.
ērŭdiamĭni
III plur.
ērŭdiantur
IMPERFETTO
I sing.
ērŭdīrer
II sing.
ērŭdirēris, erudiirēre
III sing.
ērŭdirētur
I plur.
ērŭdirēmur
II plur.
ērŭdirēmini
III plur.
ērŭdirentur
PERFETTO
I sing.
eruditus, a, um sim
II sing.
eruditus, a, um sis
III sing.
eruditus, a, um sit
I plur.
eruditi, ae, a simus
II plur.
eruditi, ae, a sitis
III plur.
eruditi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
eruditus, a, um essem
II sing.
eruditus, a, um esses
III sing.
eruditus, a, um esset
I plur.
eruditi, ae, a essemus
II plur.
eruditi, ae, a essetis
III plur.
eruditi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ērŭdīre
II plur.
ērŭdimĭni
FUTURO
II sing.
ērŭdītor
III sing.
ērŭdītor
II plur.
III plur.
ērŭdiuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
eruditus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ērŭdīri
PERFETTO
Singolare:
eruditus, a, um esse
Plurale:
eruditi, ae, a esse
FUTURO
eruditum esse
GERUNDIVO
ērŭdiendus, a, um
SUPINO
eruditu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ērŭdĭor v. tr. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis