consuēfīo - Diatesi attiva
(consuēfĭo, consuēfis, consuēfactus sum, consuēfieri)
verbo intransitivo anomalo
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
consuēfĭo
II sing.
consuēfis
III sing.
consuēfit
I plur.
consuēfīmus
II plur.
consuēfītis
III plur.
consuēfĭunt
IMPERFETTO
I sing.
consuēfiēbam
II sing.
consuēfiēbas
III sing.
consuēfiēbat
I plur.
consuēfiebāmus
II plur.
consuēfiebātis
III plur.
consuēfiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
consuēfĭam
II sing.
consuēfĭes
III sing.
consuēfĭet
I plur.
consuēfiēmus
II plur.
consuēfiētis
III plur.
consuēfĭent
PERFETTO
I sing.
consuēfactus, a, um sum
II sing.
consuēfactus, a, um es
III sing.
consuēfactus, a, um est
I plur.
consuēfacti, ae, a sumus
II plur.
consuēfacti, ae, a estis
III plur.
consuēfacti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
consuēfactus, a, um eram
II sing.
consuēfactus, a, um eras
III sing.
consuēfactus, a, um erat
I plur.
consuēfacti, ae, a eramus
II plur.
consuēfacti, ae, a eratis
III plur.
consuēfacti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
consuēfactus, a, um ero
II sing.
consuēfactus, a, um eris
III sing.
consuēfactus, a, um erit
I plur.
consuēfacti, ae, a erimus
II plur.
consuēfacti, ae, a eritis
III plur.
consuēfacti, ae, a erunt
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
consuēfĭam
II sing.
consuēfĭas
III sing.
consuēfĭat
I plur.
consuēfiāmus
II plur.
consuēfiātis
III plur.
consuēfĭant
IMPERFETTO
I sing.
consuēfīrem
II sing.
consuēfīres
III sing.
consuēfīret
I plur.
consuēfirēmus
II plur.
consuēfirētis
III plur.
consuēfīrent
PERFETTO
I sing.
consuēfactus, a, um sim
II sing.
consuēfactus, a, um sis
III sing.
consuēfactus, a, um sit
I plur.
consuēfacti, ae, a simus
II plur.
consuēfacti, ae, a sitis
III plur.
consuēfacti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
consuēfactus, a, um essem
II sing.
consuēfactus, a, um esses
III sing.
consuēfactus, a, um esset
I plur.
consuēfacti, ae, a essemus
II plur.
consuēfacti, ae, a essetis
III plur.
consuēfacti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
consuēfi
II plur.
consuēfīte
FUTURO
II sing.
consuēfīto
III sing.
consuēfīto
II plur.
consuēfitōte
III plur.
PARTICIPIO
PRESENTE
FUTURO
consuēfactūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
consuēfactum
Passivo:
consuēfactu
INFINITO
PRESENTE
consuēfieri
PERFETTO
Singolare:
consuēfactus, a, um esse
Plurale:
consuēfacti, ae, a esse
FUTURO
Attivo:
consuēfuturūm, am, ūm esse, consuēfore
Passivo:
consuēfacūm, as, a esse
GERUNDIO
Genitivo:
Dativo:
Accusativo:
Ablativo:
GERUNDIVO
consuēfaciendus, a, um
consuēfīo v. intr. an.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis