concŭbĭtŭs


(concubitŭs, concubitūs)

sostantivo maschile IV declinazione

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
concubitŭs
Gen.
concubitūs
Dat.
concubitui
Acc.
concubitum
Abl.
concubitu
Voc.
concubitŭs
PLURALE
Nom.
concubitūs
Gen.
concubitŭum
Dat.
concubitĭbus
Acc.
concubitūs
Abl.
concubitĭbus
Voc.
concubitūs




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONCUBITUS100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis