concŭbĭtŏr


(concŭbĭtŏr, concubitoris)

sostantivo maschile III declinazione

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
concŭbĭtŏr
Gen.
concubitoris
Dat.
concubitori
Acc.
concubitorem
Abl.
concubitore
Voc.
concŭbĭtŏr
PLURALE
Nom.
concubitores
Gen.
concubitorum
Dat.
concubitorĭbus
Acc.
concubitores
Abl.
concubitorĭbus
Voc.
concubitores




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONCUBITOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis