Donazione

praevertor - Diatesi attiva


(praevertor, praevertĕris, praeverti)

verbo transitivo e intransitivo deponente III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praevertor
II sing.
praevertĕris, praevertĕre
III sing.
praevertĭtur
I plur.
praevertĭmur
II plur.
praevertimĭni
III plur.
praevertuntur
IMPERFETTO
I sing.
praevertēbar
II sing.
praevertebāris, praevertebāre
III sing.
praevertebātur
I plur.
praevertebāmur
II plur.
praevertebamĭni
III plur.
praevertebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praevertar
II sing.
praevertēris, praevertēre
III sing.
praevertētur
I plur.
praevertēmur
II plur.
praevertemĭni
III plur.
praevertentur
PERFETTO
I sing.
– sum
II sing.
– es
III sing.
– est
I plur.
– sumus
II plur.
– estis
III plur.
– sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
– eram
II sing.
– eras
III sing.
– erat
I plur.
– eramus
II plur.
– eratis
III plur.
–erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
– ero
II sing.
– eris
III sing.
– erit
I plur.
– erimus
II plur.
– eritis
III plur.
– erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praevertar
II sing.
praevertāris, praevertāre
III sing.
praevertātur
I plur.
praevertāmur
II plur.
praevertamĭni
III plur.
praevertantur
IMPERFETTO
I sing.
praevertĕrer
II sing.
praeverterēris, praeverterēre
III sing.
praeverterētur
I plur.
praeverterēmur
II plur.
praeverteremĭni
III plur.
praeverterentur
PERFETTO
I sing.
– sim
II sing.
– sis
III sing.
– sit
I plur.
– simus
II plur.
– sitis
III plur.
– sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
– essem
II sing.
– esses
III sing.
– esset
I plur.
– essemus
II plur.
– essetis
III plur.
– essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praevertĕre
II plur.
praevertĭmini
FUTURO
II sing.
praevertĭtor
III sing.
praevertĭtor
II plur.
–
III plur.
praevertuntor
INFINITO
PRESENTE
praeverti
PERFETTO
Singolare:
–
Plurale:
–
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
PARTICIPIO
PRESENTE
praevertens, –entis
FUTURO
–
SUPINO
Attivo:
–
Passivo:
–
GERUNDIO
Genitivo:
praevertendi
Dativo:
praevertendo
Accusativo:
praevertendum
Ablativo:
praevertendo
GERUNDIVO
praevertendus, –a, –um



‹ praevertor
praevĕtĭtus ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praeversus agg. part. perf. I cl.
praeversus agg. inf. perf.
praevertens agg. part. pres. II cl.
praeverto v. tr. e intr. III coniug.
praevertor v. tr. e intr. III coniug.
praevertor v. tr. e intr. dep. III coniug.
praevĕtĭtus agg. I cl.
praevĭans agg. II cl.
praevĭdens agg. part. pres. II cl.
praevĭdĕo v. tr. II coniug.
praevĭdĕor v. tr. II coniug.
praevĭgĭlans agg. part. pres. II cl.
praevĭgĭlo v. intr. I coniug.
praevinciens agg. part. pres. II cl.
praevincĭo v. tr. IV coniug.
praevincĭor v. tr. IV coniug.
praevinctūrūs agg. part. fut.
praevinctus agg. part. perf. I cl.
praevinctus agg. inf. perf.
praevĭrĭdans agg. II cl.
{{ID:PRAEVERTOR200}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis