Donazione

praemŏdŭlor - Diatesi attiva


(praemŏdŭlor, praemŏdŭlāris, praemodulatus sum, praemŏdŭlāri)

verbo transitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praemŏdŭlor
II sing.
praemŏdŭlāris, praemŏdŭlāre
III sing.
praemŏdŭlātur
I plur.
praemŏdŭlāmur
II plur.
praemŏdŭlamĭni
III plur.
praemŏdŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
praemŏdŭlābar
II sing.
praemŏdŭlabāris, praemŏdŭlabāre
III sing.
praemŏdŭlabātur
I plur.
praemŏdŭlabāmur
II plur.
praemŏdŭlabamĭni
III plur.
praemŏdŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praemŏdŭlābor
II sing.
praemŏdŭlabĕris, praemŏdŭlabĕre
III sing.
praemŏdŭlabĭtur
I plur.
praemŏdŭlabĭmur
II plur.
praemŏdŭlabimĭni
III plur.
praemŏdŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
praemodulatus, –a, –um sum
II sing.
praemodulatus, –a, –um es
III sing.
praemodulatus, –a, –um est
I plur.
praemodulati, –ae, –a sumus
II plur.
praemodulati, –ae, –a estis
III plur.
praemodulati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praemodulatus, –a, –um eram
II sing.
praemodulatus, –a, –um eras
III sing.
praemodulatus, –a, –um erat
I plur.
praemodulati, –ae, –a eramus
II plur.
praemodulati, –ae, –a eratis
III plur.
praemodulati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
praemodulatus, –a, –um ero
II sing.
praemodulatus, –a, –um eris
III sing.
praemodulatus, –a, –um erit
I plur.
praemodulati, –ae, –a erimus
II plur.
praemodulati, –ae, –a eritis
III plur.
praemodulati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praemŏdŭler
II sing.
praemŏdŭlēris, praemŏdŭlēre
III sing.
praemŏdŭlētur
I plur.
praemŏdŭlēmur
II plur.
praemŏdŭlemĭni
III plur.
praemŏdŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
praemŏdŭlārer
II sing.
praemŏdŭlarēris, praemŏdŭlarēre
III sing.
praemŏdŭlarētur
I plur.
praemŏdŭlarēmur
II plur.
praemŏdŭlaremĭni
III plur.
praemŏdŭlarentur
PERFETTO
I sing.
praemodulatus, –a, –um sim
II sing.
praemodulatus, –a, –um sis
III sing.
praemodulatus, –a, –um sit
I plur.
praemodulati, –ae, –a simus
II plur.
praemodulati, –ae, –a sitis
III plur.
praemodulati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praemodulatus, –a, –um essem
II sing.
praemodulatus, –a, –um esses
III sing.
praemodulatus, –a, –um esset
I plur.
praemodulati, –ae, –a essemus
II plur.
praemodulati, –ae, –a essetis
III plur.
praemodulati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praemŏdŭlāre
II plur.
praemŏdŭlamĭni
FUTURO
II sing.
praemŏdŭlātor
III sing.
praemŏdŭlātor
II plur.
–
III plur.
praemŏdŭlantor
INFINITO
PRESENTE
praemŏdŭlāri
PERFETTO
Singolare:
praemodulatus, –a, –um esse
Plurale:
praemodulati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
praemodulatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
praemodulatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
praemŏdŭlans, –antis
FUTURO
praemodulatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
praemodulatum
Passivo:
praemodulatu
GERUNDIO
Genitivo:
praemŏdŭlandi
Dativo:
praemŏdŭlando
Accusativo:
praemŏdŭlandum
Ablativo:
praemŏdŭlando
GERUNDIVO
praemŏdŭlandus, –a, –um



‹ praemodulatus
praemŏdum ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praemŏdĕrans agg. part. pres. II cl.
praemŏdĕror v. intr. dep. I coniug.
praemŏdŭlans agg. part. pres. II cl.
praemodulatūrūs agg. part. fut.
praemodulatus agg. part. perf. I cl.
praemŏdŭlor v. tr. dep. I coniug.
praemŏdum avv.
praemoeniens agg. part. pres. II cl.
praemoenio v. tr. IV coniug.
praemoenĭor v. tr. IV coniug.
praemoenitūrūs agg. part. fut.
praemoenitus agg. part. perf. I cl.
praemoenitus agg. inf. perf.
praemŏlestĭa sost. femm. I decl.
praemōliens agg. part. pres. II cl.
praemōlĭor v. tr. dep. IV coniug.
praemolliens agg. part. pres. II cl.
praemollĭo v. tr. IV coniug.
praemollĭor v. tr. IV coniug.
praemollis agg. II cl.
{{ID:PRAEMODULOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis