murmŭror - Diatesi attiva
(murmŭror, murmŭrāris, murmuratus sum, murmŭrāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
murmŭror
II sing.
murmŭrāris, murmŭrāre
III sing.
murmŭrātur
I plur.
murmŭrāmur
II plur.
murmŭramĭni
III plur.
murmŭrantur
IMPERFETTO
I sing.
murmŭrābar
II sing.
murmŭrabāris, murmŭrabāre
III sing.
murmŭrabātur
I plur.
murmŭrabāmur
II plur.
murmŭrabamĭni
III plur.
murmŭrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
murmŭrābor
II sing.
murmŭrabĕris, murmŭrabĕre
III sing.
murmŭrabĭtur
I plur.
murmŭrabĭmur
II plur.
murmŭrabimĭni
III plur.
murmŭrabuntur
PERFETTO
I sing.
murmuratus, a, um sum
II sing.
murmuratus, a, um es
III sing.
murmuratus, a, um est
I plur.
murmurati, ae, a sumus
II plur.
murmurati, ae, a estis
III plur.
murmurati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
murmuratus, a, um eram
II sing.
murmuratus, a, um eras
III sing.
murmuratus, a, um erat
I plur.
murmurati, ae, a eramus
II plur.
murmurati, ae, a eratis
III plur.
murmurati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
murmuratus, a, um ero
II sing.
murmuratus, a, um eris
III sing.
murmuratus, a, um erit
I plur.
murmurati, ae, a erimus
II plur.
murmurati, ae, a eritis
III plur.
murmurati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
murmŭrer
II sing.
murmŭrēris, murmŭrēre
III sing.
murmŭrētur
I plur.
murmŭrēmur
II plur.
murmŭremĭni
III plur.
murmŭrentur
IMPERFETTO
I sing.
murmŭrārer
II sing.
murmŭrarēris, murmŭrarēre
III sing.
murmŭrarētur
I plur.
murmŭrarēmur
II plur.
murmŭraremĭni
III plur.
murmŭrarentur
PERFETTO
I sing.
murmuratus, a, um sim
II sing.
murmuratus, a, um sis
III sing.
murmuratus, a, um sit
I plur.
murmurati, ae, a simus
II plur.
murmurati, ae, a sitis
III plur.
murmurati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
murmuratus, a, um essem
II sing.
murmuratus, a, um esses
III sing.
murmuratus, a, um esset
I plur.
murmurati, ae, a essemus
II plur.
murmurati, ae, a essetis
III plur.
murmurati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
murmŭrāre
II plur.
murmŭramĭni
FUTURO
II sing.
murmŭrātor
III sing.
murmŭrātor
II plur.
III plur.
murmŭrantor
INFINITO
PRESENTE
murmŭrāri
PERFETTO
Singolare:
murmuratus, a, um esse
Plurale:
murmurati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
murmuratūrūm, am, ūm esse
Plurale:
murmuratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
murmŭrans, antis
FUTURO
murmuratūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
murmuratum
Passivo:
murmuratu
GERUNDIO
Genitivo:
murmŭrandi
Dativo:
murmŭrando
Accusativo:
murmŭrandum
Ablativo:
murmŭrando
GERUNDIVO
murmŭrandus, a, um
murmŭror v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis