mantiscĭnor - Diatesi attiva


(mantiscĭnor, mantiscĭnāris, mantiscinatus sum, mantiscĭnāri)

verbo intransitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mantiscĭnor
II sing.
mantiscĭnāris, mantiscĭnāre
III sing.
mantiscĭnātur
I plur.
mantiscĭnāmur
II plur.
mantiscĭnamĭni
III plur.
mantiscĭnantur
IMPERFETTO
I sing.
mantiscĭnābar
II sing.
mantiscĭnabāris, mantiscĭnabāre
III sing.
mantiscĭnabātur
I plur.
mantiscĭnabāmus
II plur.
mantiscĭnabamĭni
III plur.
mantiscĭnantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mantiscĭnābor
II sing.
mantiscĭnabĕris, mantiscĭnabĕre
III sing.
mantiscĭnabĭtur
I plur.
mantiscĭnabĭmur
II plur.
mantiscĭnabimĭni
III plur.
mantiscĭnabuntur
PERFETTO
I sing.
mantiscinatus, –a, –um sum
II sing.
mantiscinatus, –a, –um es
III sing.
mantiscinatus, –a, –um est
I plur.
mantiscinati, –ae, –a sumus
II plur.
mantiscinati, –ae, –a estis
III plur.
mantiscinati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mantiscinatus, –a, –um eram
II sing.
mantiscinatus, –a, –um eras
III sing.
mantiscinatus, –a, –um erat
I plur.
mantiscinati, –ae, –a eramus
II plur.
mantiscinati, –ae, –a eratis
III plur.
mantiscinati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
mantiscinatus, –a, –um ero
II sing.
mantiscinatus, –a, –um eris
III sing.
mantiscinatus, –a, –um erit
I plur.
mantiscinati, –ae, –a erimus
II plur.
mantiscinati, –ae, –a eritis
III plur.
mantiscinati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
mantiscĭner
II sing.
mantiscĭnēris, mantiscĭnēre
III sing.
mantiscĭnētur
I plur.
mantiscĭnēmur
II plur.
mantiscĭnemĭni
III plur.
mantiscĭnentur
IMPERFETTO
I sing.
mantiscĭnārer
II sing.
mantiscĭnarēris, mantiscĭnarēre
III sing.
mantiscĭnarētur
I plur.
mantiscĭnāremur
II plur.
mantiscĭnaremĭni
III plur.
mantiscĭnarentur
PERFETTO
I sing.
mantiscinatus, –a, –um sim
II sing.
mantiscinatus, –a, –um sis
III sing.
mantiscinatus, –a, –um sit
I plur.
mantiscinati, –ae, –a simus
II plur.
mantiscinati, –ae, –a sitis
III plur.
mantiscinati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mantiscinatus, –a, –um essem
II sing.
mantiscinatus, –a, –um esses
III sing.
mantiscinatus, –a, –um esset
I plur.
mantiscinati, –ae, –a essemus
II plur.
mantiscinati, –ae, –a essetis
III plur.
mantiscinati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mantiscĭnāre
II plur.
mantiscĭnamĭni
FUTURO
II sing.
mantiscĭnātor
III sing.
mantiscĭnātor
II plur.
–
III plur.
mantiscĭnantor
INFINITO
PRESENTE
mantiscĭnāri
PERFETTO
Singolare:
mantiscinatus, –a, –um esse
Plurale:
mantiscinati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
mantiscinatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
mantiscinatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
mantiscĭnans, –antis
FUTURO
mantiscinatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
mantiscinatum
Passivo:
–
GERUNDIO
Genitivo:
mantiscĭnandi
Dativo:
mantiscĭnando
Accusativo:
mantiscĭnandum
Ablativo:
mantiscĭnando
GERUNDIVO
–






Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:MANTISCINOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis