mansuēfīo - Diatesi attiva
(mansuēfĭo, mansuēfis, |mansuēfactus sum, mansuēfieri)
verbo intransitivo anomalo
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mansuēfĭo
II sing.
mansuēfis
III sing.
mansuēfit
I plur.
mansuēfīmus
II plur.
mansuēfītis
III plur.
mansuēfĭunt
IMPERFETTO
I sing.
mansuēfiēbam
II sing.
mansuēfiēbas
III sing.
mansuēfiēbat
I plur.
mansuēfiebāmus
II plur.
mansuēfiebātis
III plur.
mansuēfiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mansuēfĭam
II sing.
mansuēfĭes
III sing.
mansuēfĭet
I plur.
mansuēfiēmus
II plur.
mansuēfiētis
III plur.
mansuēfĭent
PERFETTO
I sing.
mansuēfactus, a, um sum
II sing.
mansuēfactus, a, um es
III sing.
mansuēfactus, a, um est
I plur.
mansuēfacti, ae, a sumus
II plur.
mansuēfacti, ae, a estis
III plur.
mansuēfacti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mansuēfactus, a, um eram
II sing.
mansuēfactus, a, um eras
III sing.
mansuēfactus, a, um erat
I plur.
mansuēfacti, ae, a eramus
II plur.
mansuēfacti, ae, a eratis
III plur.
mansuēfacti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
mansuēfactus, a, um ero
II sing.
mansuēfactus, a, um eris
III sing.
mansuēfactus, a, um erit
I plur.
mansuēfacti, ae, a erimus
II plur.
mansuēfacti, ae, a eritis
III plur.
mansuēfacti, ae, a erunt
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mansuēfĭam
II sing.
mansuēfĭas
III sing.
mansuēfĭat
I plur.
mansuēfiāmus
II plur.
mansuēfiātis
III plur.
mansuēfĭant
IMPERFETTO
I sing.
mansuēfīrem
II sing.
mansuēfīres
III sing.
mansuēfīret
I plur.
mansuēfirēmus
II plur.
mansuēfirētis
III plur.
mansuēfīrent
PERFETTO
I sing.
mansuēfactus, a, um sim
II sing.
mansuēfactus, a, um sis
III sing.
mansuēfactus, a, um sit
I plur.
mansuēfacti, ae, a simus
II plur.
mansuēfacti, ae, a sitis
III plur.
mansuēfacti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mansuēfactus, a, um essem
II sing.
mansuēfactus, a, um esses
III sing.
mansuēfactus, a, um esset
I plur.
mansuēfacti, ae, a essemus
II plur.
mansuēfacti, ae, a essetis
III plur.
mansuēfacti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mansuēfi
II plur.
mansuēfīte
FUTURO
II sing.
mansuēfīto
III sing.
mansuēfīto
II plur.
mansuēfitōte
III plur.
PARTICIPIO
PRESENTE
FUTURO
mansuēfactūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
mansuēfactum
Passivo:
mansuēfactu
INFINITO
PRESENTE
mansuēfieri
PERFETTO
Singolare:
mansuēfactus, a, um esse
Plurale:
mansuēfacti, ae, a esse
FUTURO
Attivo:
mansuēfuturūm, am, ūm esse, mansuēfore
Passivo:
mansuefacūm, as, a esse
GERUNDIO
Genitivo:
Dativo:
Accusativo:
Ablativo:
GERUNDIVO
mansuefaciendus, a, um
mansuēfīo v. intr. an.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis