interfīo - Diatesi attiva
(interfĭo, interfis, interfactus sum, interfieri)
verbo intransitivo anomalo
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
interfĭo
II sing.
interfis
III sing.
interfit
I plur.
interfīmus
II plur.
interfītis
III plur.
interfĭunt
IMPERFETTO
I sing.
interfiēbam
II sing.
interfiēbas
III sing.
interfiēbat
I plur.
interfiebāmus
II plur.
interfiebātis
III plur.
interfiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
interfĭam
II sing.
interfĭes
III sing.
interfĭet
I plur.
interfiēmus
II plur.
interfiētis
III plur.
interfĭent
PERFETTO
I sing.
interfactus, a, um sum
II sing.
interfactus, a, um es
III sing.
interfactus, a, um est
I plur.
interfacti, ae, a sumus
II plur.
interfacti, ae, a estis
III plur.
interfacti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interfactus, a, um eram
II sing.
interfactus, a, um eras
III sing.
interfactus, a, um erat
I plur.
interfacti, ae, a eramus
II plur.
interfacti, ae, a eratis
III plur.
interfacti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
interfactus, a, um ero
II sing.
interfactus, a, um eris
III sing.
interfactus, a, um erit
I plur.
interfacti, ae, a erimus
II plur.
interfacti, ae, a eritis
III plur.
interfacti, ae, a erunt
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
interfĭam
II sing.
interfĭas
III sing.
interfĭat
I plur.
interfiāmus
II plur.
interfiātis
III plur.
interfĭant
IMPERFETTO
I sing.
interfīrem
II sing.
interfīres
III sing.
interfīret
I plur.
interfirēmus
II plur.
interfirētis
III plur.
interfīrent
PERFETTO
I sing.
interfactus, a, um sim
II sing.
interfactus, a, um sis
III sing.
interfactus, a, um sit
I plur.
interfacti, ae, a simus
II plur.
interfacti, ae, a sitis
III plur.
interfacti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interfactus, a, um essem
II sing.
interfactus, a, um esses
III sing.
interfactus, a, um esset
I plur.
interfacti, ae, a essemus
II plur.
interfacti, ae, a essetis
III plur.
interfacti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
interfi
II plur.
interfīte
FUTURO
II sing.
interfīto
III sing.
interfīto
II plur.
interfitōte
III plur.
PARTICIPIO
PRESENTE
FUTURO
interfactūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
interfactum
Passivo:
interfactu
INFINITO
PRESENTE
interfieri
PERFETTO
Singolare:
interfactus, a, um esse
Plurale:
interfacti, ae, a esse
FUTURO
Attivo:
interfuturūm, am, ūm esse, interfore
Passivo:
interfacūm, as, a esse
GERUNDIO
Genitivo:
Dativo:
Accusativo:
Ablativo:
GERUNDIVO
interfaciendus, a, um
interfīo v. intr. an.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis