inmūtor - Diatesi passiva


(inmūto, inmūtas, inmutavi, inmutatum, inmūtāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
inmūtor
II sing.
inmūtāris, inmūtāre
III sing.
inmūtātur
I plur.
inmūtāmur
II plur.
inmūtamĭni
III plur.
inmūtantur
IMPERFETTO
I sing.
inmūtābar
II sing.
inmūtabāris, inmūtabāre
III sing.
inmūtabātur
I plur.
inmūtabāmur
II plur.
inmūtabamĭni
III plur.
inmūtabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
inmūtābor
II sing.
inmūtabĕris, inmūtabĕre
III sing.
inmūtabĭtur
I plur.
inmūtabĭmur
II plur.
inmūtabimĭni
III plur.
inmūtabuntur
PERFETTO
I sing.
inmutatus, –a, –um sum
II sing.
inmutatus, –a, –um es
III sing.
inmutatus, –a, –um est
I plur.
inmutati, –ae, –a sumus
II plur.
inmutati, –ae, –a estis
III plur.
inmutati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inmutatus, –a, –um eram
II sing.
inmutatus, –a, –um eras
III sing.
inmutatus, –a, –um erat
I plur.
inmutati, –ae, –a eramus
II plur.
inmutati, –ae, –a eratis
III plur.
inmutati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inmutatus, –a, –um ero
II sing.
inmutatus, –a, –um eris
III sing.
inmutatus, –a, –um erit
I plur.
inmutati, –ae, –a erimus
II plur.
inmutati, –ae, –a eritis
III plur.
inmutati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
inmūter
II sing.
inmūtēris, inmūtēre
III sing.
inmūtētur
I plur.
inmūtēmur
II plur.
inmūtemĭni
III plur.
inmūtentur
IMPERFETTO
I sing.
inmūtārer
II sing.
inmūtarēris, inmūtarēre
III sing.
inmūtarētur
I plur.
inmūtarēmur
II plur.
inmūtaremĭni
III plur.
inmūtarentur
PERFETTO
I sing.
inmutatus, –a, –um sim
II sing.
inmutatus, –a, –um sis
III sing.
inmutatus, –a, –um sit
I plur.
inmutati, –ae, –a simus
II plur.
inmutati, –ae, –a sitis
III plur.
inmutati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inmutatus, –a, –um essem
II sing.
inmutatus, –a, –um esses
III sing.
inmutatus, –a, –um esset
I plur.
inmutati, –ae, –a essemus
II plur.
inmutati, –ae, –a essetis
III plur.
inmutati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
inmūtāre
II plur.
inmūtamĭni
FUTURO
II sing.
inmūtātor
III sing.
inmūtātor
II plur.
–
III plur.
inmūtantor
PARTICIPIO
PERFETTO
inmutatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
inmūtāri
PERFETTO
Singolare:
inmutatus, –a, –um esse
Plurale:
inmutati, –ae, –a esse
FUTURO
inmutatum esse
GERUNDIVO
inmūtandus, –a, –um
SUPINO
inmutatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INMUTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis