Donazione

innascor - Diatesi attiva


(innascor, innascĕris, innatus sum, innasci)

verbo intransitivo deponente III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
innascor
II sing.
innascĕris, innascĕre
III sing.
innascĭtur
I plur.
innascĭmur
II plur.
innascimĭni
III plur.
innascuntur
IMPERFETTO
I sing.
innascēbar
II sing.
innascebāris, innascebāre
III sing.
innascebātur
I plur.
innascebāmur
II plur.
innascebamĭni
III plur.
innascebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
innascar
II sing.
innascēris, innascēre
III sing.
innascētur
I plur.
innascēmur
II plur.
innascemĭni
III plur.
innascentur
PERFETTO
I sing.
innatus, –a, –um sum
II sing.
innatus, –a, –um es
III sing.
innatus, –a, –um est
I plur.
innati, –ae, –a sumus
II plur.
innati, –ae, –a estis
III plur.
innati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
innatus, –a, –um eram
II sing.
innatus, –a, –um eras
III sing.
innatus, –a, –um erat
I plur.
innati, –ae, –a eramus
II plur.
innati, –ae, –a eratis
III plur.
innati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
innatus, –a, –um ero
II sing.
innatus, –a, –um eris
III sing.
innatus, –a, –um erit
I plur.
innati, –ae, –a erimus
II plur.
innati, –ae, –a eritis
III plur.
innati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
innascar
II sing.
innascāris, innascāre
III sing.
innascātur
I plur.
innascāmur
II plur.
innascamĭni
III plur.
innascantur
IMPERFETTO
I sing.
innascĕrer
II sing.
innascerēris, innascerēre
III sing.
innascerētur
I plur.
innascerēmur
II plur.
innasceremĭni
III plur.
innascerentur
PERFETTO
I sing.
innatus, –a, –um sim
II sing.
innatus, –a, –um sis
III sing.
innatus, –a, –um sit
I plur.
innati, –ae, –a simus
II plur.
innati, –ae, –a sitis
III plur.
innati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
innatus, –a, –um essem
II sing.
innatus, –a, –um esses
III sing.
innatus, –a, –um esset
I plur.
innati, –ae, –a essemus
II plur.
innati, –ae, –a essetis
III plur.
innati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
innascĕre
II plur.
innascimĭni
FUTURO
II sing.
innascĭtor
III sing.
innascĭtor
II plur.
–
III plur.
innascuntor
INFINITO
PRESENTE
innasci
PERFETTO
Singolare:
innatus, –a, –um esse
Plurale:
innati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
innatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
innatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
innascens, –entis
FUTURO
innatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
innatum
Passivo:
–
GERUNDIO
Genitivo:
innascendi
Dativo:
innascendo
Accusativo:
innascendum
Ablativo:
innascendo
GERUNDIVO
–



‹ innascĭbĭlis
innāta ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
innābĭlis agg. II cl.
innans agg. part. pres. II cl.
innarrābĭlis agg. II cl.
innascens agg. part. pres. II cl.
innascĭbĭlis agg. II cl.
innascor v. intr. dep. III coniug.
innāta Sost. nt. pl. II decl.
innătans agg. part. pres. II cl.
innatatūrūs agg. part. fut.
innatatus agg. part. perf. I cl.
innatatus agg. inf. perf.
innăto v. tr. e intr. I coniug.
innător v. tr. e intr. I coniug.
innatūrūs agg. part. fut.
innātus agg. part. perf. I cl.
innātus agg. part. perf. I cl.
innatus agg. inf. perf.
innāvĭgābĭlis agg. II cl.
innāvĭgans agg. part. pres. II cl.
innāvĭgo v. tr. e intr. I coniug.
{{ID:INNASCOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis