infervēfīo - Diatesi attiva
(infervēfĭo, infervēfis, |infervēfactus sum, infervēfieri)
verbo intransitivo anomalo
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
infervēfĭo
II sing.
infervēfis
III sing.
infervēfit
I plur.
infervēfīmus
II plur.
infervēfītis
III plur.
infervēfĭunt
IMPERFETTO
I sing.
infervēfiēbam
II sing.
infervēfiēbas
III sing.
infervēfiēbat
I plur.
infervēfiebāmus
II plur.
infervēfiebātis
III plur.
infervēfiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
infervēfĭam
II sing.
infervēfĭes
III sing.
infervēfĭet
I plur.
infervēfiēmus
II plur.
infervēfiētis
III plur.
infervēfĭent
PERFETTO
I sing.
infervēfactus, a, um sum
II sing.
infervēfactus, a, um es
III sing.
infervēfactus, a, um est
I plur.
infervēfacti, ae, a sumus
II plur.
infervēfacti, ae, a estis
III plur.
infervēfacti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infervēfactus, a, um eram
II sing.
infervēfactus, a, um eras
III sing.
infervēfactus, a, um erat
I plur.
infervēfacti, ae, a eramus
II plur.
infervēfacti, ae, a eratis
III plur.
infervēfacti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
infervēfactus, a, um ero
II sing.
infervēfactus, a, um eris
III sing.
infervēfactus, a, um erit
I plur.
infervēfacti, ae, a erimus
II plur.
infervēfacti, ae, a eritis
III plur.
infervēfacti, ae, a erunt
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
infervēfĭam
II sing.
infervēfĭas
III sing.
infervēfĭat
I plur.
infervēfiāmus
II plur.
infervēfiātis
III plur.
infervēfĭant
IMPERFETTO
I sing.
infervēfīrem
II sing.
infervēfīres
III sing.
infervēfīret
I plur.
infervēfirēmus
II plur.
infervēfirētis
III plur.
infervēfīrent
PERFETTO
I sing.
infervēfactus, a, um sim
II sing.
infervēfactus, a, um sis
III sing.
infervēfactus, a, um sit
I plur.
infervēfacti, ae, a simus
II plur.
infervēfacti, ae, a sitis
III plur.
infervēfacti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
infervēfactus, a, um essem
II sing.
infervēfactus, a, um esses
III sing.
infervēfactus, a, um esset
I plur.
infervēfacti, ae, a essemus
II plur.
infervēfacti, ae, a essetis
III plur.
infervēfacti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
infervēfi
II plur.
infervēfīte
FUTURO
II sing.
infervēfīto
III sing.
infervēfīto
II plur.
infervēfitōte
III plur.
PARTICIPIO
PRESENTE
FUTURO
infervēfactūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
infervēfactum
Passivo:
infervēfactu
INFINITO
PRESENTE
infervēfieri
PERFETTO
Singolare:
infervēfactus, a, um esse
Plurale:
infervēfacti, ae, a esse
FUTURO
Attivo:
infervēfuturūm, am, ūm esse, infervēfore
Passivo:
infervefacūm, as, a esse
GERUNDIO
Genitivo:
Dativo:
Accusativo:
Ablativo:
GERUNDIVO
infervefaciendus, a, um
infervēfīo v. intr. an.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis