indulgĕor - Diatesi passiva


(indulgĕo, indulges, indulsi, indultum, indulgēre)

verbo transitivo e intransitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
indulgĕor
II sing.
indulgēris, indulgēre
III sing.
indulgētur
I plur.
indulgēmur
II plur.
indulgemĭni
III plur.
indulgentur
IMPERFETTO
I sing.
indulgēbar
II sing.
indulgebāris, indulgebāre
III sing.
indulgebātur
I plur.
indulgebāmur
II plur.
indulgebamĭni
III plur.
indulgebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
indulgēbor
II sing.
indulgebĕris, indulgebĕre
III sing.
indulgebĭtur
I plur.
indulgebĭmur
II plur.
indulgebimĭni
III plur.
indulgebuntur
PERFETTO
I sing.
indultus, –a, –um sum
II sing.
indultus, –a, –um es
III sing.
indultus, –a, –um est
I plur.
indulti, –ae, –a sumus
II plur.
indulti, –ae, –a estis
III plur.
indulti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
indultus, –a, –um eram
II sing.
indultus, –a, –um eras
III sing.
indultus, –a, –um erat
I plur.
indulti, –ae, –a eramus
II plur.
indulti, –ae, –a eratis
III plur.
indulti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
indultus, –a, –um ero
II sing.
indultus, –a, –um eris
III sing.
indultus, –a, –um erit
I plur.
indulti, –ae, –a erimus
II plur.
indulti, –ae, –a eritis
III plur.
indulti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
indulgĕar
II sing.
indulgeāris, indulgeāre
III sing.
indulgeātur
I plur.
indulgeāmur
II plur.
indulgeamĭni
III plur.
indulgeantur
IMPERFETTO
I sing.
indulgērer
II sing.
indulgerēris, indulgerēre
III sing.
indulgerētur
I plur.
indulgerēmur
II plur.
indulgeremĭni
III plur.
indulgerentur
PERFETTO
I sing.
indultus, –a, –um sim
II sing.
indultus, –a, –um sis
III sing.
indultus, –a, –um sit
I plur.
indulti, –ae, –a simus
II plur.
indulti, –ae, –a sitis
III plur.
indulti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
indultus, –a, –um essem
II sing.
indultus, –a, –um esses
III sing.
indultus, –a, –um esset
I plur.
indulti, –ae, –a essemus
II plur.
indulti, –ae, –a essetis
III plur.
indulti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
indulgēre
II plur.
indulgemĭni
FUTURO
II sing.
indulgētor
III sing.
indulgētor
II plur.
–
III plur.
indulgentor
PARTICIPIO
PERFETTO
indultus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
indulgēri
PERFETTO
Singolare:
indultus, –a, –um esse
Plurale:
indulti, –ae, –a esse
FUTURO
indultum esse
GERUNDIVO
indulgendus, –a, –um
SUPINO
indultu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INDULGEOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis