indulcor - Diatesi passiva
(indulco, indulcas, indulcavi, indulcatum, indulcāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
indulcor
II sing.
indulcāris, indulcāre
III sing.
indulcātur
I plur.
indulcāmur
II plur.
indulcamĭni
III plur.
indulcantur
IMPERFETTO
I sing.
indulcābar
II sing.
indulcabāris, indulcabāre
III sing.
indulcabātur
I plur.
indulcabāmur
II plur.
indulcabamĭni
III plur.
indulcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
indulcābor
II sing.
indulcabĕris, indulcabĕre
III sing.
indulcabĭtur
I plur.
indulcabĭmur
II plur.
indulcabimĭni
III plur.
indulcabuntur
PERFETTO
I sing.
indulcatus, a, um sum
II sing.
indulcatus, a, um es
III sing.
indulcatus, a, um est
I plur.
indulcati, ae, a sumus
II plur.
indulcati, ae, a estis
III plur.
indulcati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
indulcatus, a, um eram
II sing.
indulcatus, a, um eras
III sing.
indulcatus, a, um erat
I plur.
indulcati, ae, a eramus
II plur.
indulcati, ae, a eratis
III plur.
indulcati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
indulcatus, a, um ero
II sing.
indulcatus, a, um eris
III sing.
indulcatus, a, um erit
I plur.
indulcati, ae, a erimus
II plur.
indulcati, ae, a eritis
III plur.
indulcati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
indulcer
II sing.
indulcēris, indulcēre
III sing.
indulcētur
I plur.
indulcēmur
II plur.
indulcemĭni
III plur.
indulcentur
IMPERFETTO
I sing.
indulcārer
II sing.
indulcarēris, indulcarēre
III sing.
indulcarētur
I plur.
indulcarēmur
II plur.
indulcaremĭni
III plur.
indulcarentur
PERFETTO
I sing.
indulcatus, a, um sim
II sing.
indulcatus, a, um sis
III sing.
indulcatus, a, um sit
I plur.
indulcati, ae, a simus
II plur.
indulcati, ae, a sitis
III plur.
indulcati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
indulcatus, a, um essem
II sing.
indulcatus, a, um esses
III sing.
indulcatus, a, um esset
I plur.
indulcati, ae, a essemus
II plur.
indulcati, ae, a essetis
III plur.
indulcati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
indulcāre
II plur.
indulcamĭni
FUTURO
II sing.
indulcātor
III sing.
indulcātor
II plur.
III plur.
indulcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
indulcatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
indulcāri
PERFETTO
Singolare:
indulcatus, a, um esse
Plurale:
indulcati, ae, a esse
FUTURO
indulcatum esse
GERUNDIVO
indulcandus, a, um
SUPINO
indulcatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
indulcor v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis