indugredior - Diatesi attiva
(indugredĭor, indugredĕris, indugressus sum, indugredi)
verbo transitivo e intransitivo deponente III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
indugredĭor
II sing.
indugredĕris, indugredĕre
III sing.
indugredītur
I plur.
indugredīmur
II plur.
indugredimĭni
III plur.
indugrediuntur
IMPERFETTO
I sing.
indugrediēbar
II sing.
indugrediebāris, indugrediebāre
III sing.
indugrediebātur
I plur.
indugrediebāmur
II plur.
indugrediebamĭni
III plur.
indugrediebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
indugredĭar
II sing.
indugrediēris, indugrediēre
III sing.
indugrediētur
I plur.
indugrediēmur
II plur.
indugrediemĭni
III plur.
indugredientur
PERFETTO
I sing.
indugressus, a, um sum
II sing.
indugressus, a, um es
III sing.
indugressus, a, um est
I plur.
indugressi, ae, a sumus
II plur.
indugressi, ae, a estis
III plur.
indugressi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
indugressus, a, um eram
II sing.
indugressus, a, um eras
III sing.
indugressus, a, um erat
I plur.
indugressi, ae, a eramus
II plur.
indugressi, ae, a eratis
III plur.
indugressi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
indugressus, a, um ero
II sing.
indugressus, a, um eris
III sing.
indugressus, a, um erit
I plur.
indugressi, ae, a erimus
II plur.
indugressi, ae, a eritis
III plur.
indugressi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
indugredĭar
II sing.
indugrediāris, indugrediāre
III sing.
indugrediātur
I plur.
indugrediāmur
II plur.
indugrediamĭni
III plur.
indugrediantur
IMPERFETTO
I sing.
indugredĕrer
II sing.
indugrederēris, indugrederēre
III sing.
indugrederētur
I plur.
indugrederēmur
II plur.
indugrederēmini
III plur.
indugrederentur
PERFETTO
I sing.
indugressus, a, um sim
II sing.
indugressus, a, um sis
III sing.
indugressus, a, um sit
I plur.
indugressi, ae, a simus
II plur.
indugressi, ae, a sitis
III plur.
indugressi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
indugressus, a, um essem
II sing.
indugressus, a, um esses
III sing.
indugressus, a, um esset
I plur.
indugressi, ae, a essemus
II plur.
indugressi, ae, a essetis
III plur.
indugressi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
indugredĕre
II plur.
indugredimĭni
FUTURO
II sing.
indugredītor
III sing.
indugredītor
II plur.
III plur.
indugrediuntor
INFINITO
PRESENTE
indugredi
PERFETTO
Singolare:
indugressus, a, um esse
Plurale:
indugressi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
indugressūrūm, am, ūm esse
Plurale:
indugressūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
indugrediens, ientis
FUTURO
indugressūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
indugressum
Passivo:
indugressu
GERUNDIO
Genitivo:
indugrediendi
Dativo:
indugrediendo
Accusativo:
indugrediendum
Ablativo:
indugrediendo
GERUNDIVO
indugrediendus, a, um
indugredior v. tr. e intr. dep. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis