expĕdĭor - Diatesi passiva
(expĕdĭo, expĕdis, expedii, expeditum, expĕdīre)
verbo transitivo e intransitivo IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
expĕdĭor
II sing.
expĕdīris, expĕdīre
III sing.
expĕdītur
I plur.
expĕdīmur
II plur.
expĕdimĭni
III plur.
expĕdiuntur
IMPERFETTO
I sing.
expĕdiēbar
II sing.
expĕdiebāris, expĕdiebāre
III sing.
expĕdiebātur
I plur.
expĕdiebāmur
II plur.
expĕdiebamĭni
III plur.
expĕdiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
expĕdĭar
II sing.
expĕdiēris, expĕdiēre
III sing.
expĕdiētur
I plur.
expĕdiēmur
II plur.
expĕdiemĭni
III plur.
expĕdientur
PERFETTO
I sing.
expeditus, a, um sum
II sing.
expeditus, a, um es
III sing.
expeditus, a, um est
I plur.
expediti, ae, a sumus
II plur.
expediti, ae, a estis
III plur.
expediti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
expeditus, a, um eram
II sing.
expeditus, a, um eras
III sing.
expeditus, a, um erat
I plur.
expediti, ae, a eramus
II plur.
expediti, ae, a eratis
III plur.
expediti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
expeditus, a, um ero
II sing.
expeditus, a, um eris
III sing.
expeditus, a, um erit
I plur.
expediti, ae, a erimus
II plur.
expediti, ae, a eritis
III plur.
expediti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
expĕdĭar
II sing.
expĕdiāris, expĕdiāre
III sing.
expĕdiātur
I plur.
expĕdiāmur
II plur.
expĕdiamĭni
III plur.
expĕdiantur
IMPERFETTO
I sing.
expĕdīrer
II sing.
expĕdirēris, expediirēre
III sing.
expĕdirētur
I plur.
expĕdirēmur
II plur.
expĕdirēmini
III plur.
expĕdirentur
PERFETTO
I sing.
expeditus, a, um sim
II sing.
expeditus, a, um sis
III sing.
expeditus, a, um sit
I plur.
expediti, ae, a simus
II plur.
expediti, ae, a sitis
III plur.
expediti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
expeditus, a, um essem
II sing.
expeditus, a, um esses
III sing.
expeditus, a, um esset
I plur.
expediti, ae, a essemus
II plur.
expediti, ae, a essetis
III plur.
expediti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
expĕdīre
II plur.
expĕdimĭni
FUTURO
II sing.
expĕdītor
III sing.
expĕdītor
II plur.
III plur.
expĕdiuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
expeditus, a, um
INFINITO
PRESENTE
expĕdīri
PERFETTO
Singolare:
expeditus, a, um esse
Plurale:
expediti, ae, a esse
FUTURO
expeditum esse
GERUNDIVO
expĕdiendus, a, um
SUPINO
expeditu
Vedi la forma attiva di questo lemma
expĕdĭor v. tr. e intr. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis