exŏrĭor - Diatesi attiva
(exŏrĭor, exŏrīris, exortus sum, exŏrīri)
verbo intransitivo deponente IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
exŏrĭor
II sing.
exŏrīris, exŏrīre, exŏreris
III sing.
exŏrītur
I plur.
exŏrīmur
II plur.
exŏrimĭni
III plur.
exŏriuntur
IMPERFETTO
I sing.
exŏriēbar
II sing.
exŏriebāris, exŏriebāre
III sing.
exŏriebātur
I plur.
exŏriebāmur
II plur.
exŏriebamĭni
III plur.
exŏriebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
exŏrĭar
II sing.
exŏriēris, exŏriēre
III sing.
exŏriētur
I plur.
exŏriēmur
II plur.
exŏriemĭni
III plur.
exŏrientur
PERFETTO
I sing.
exortus, a, um sum
II sing.
exortus, a, um es
III sing.
exortus, a, um est
I plur.
exorti, ae, a sumus
II plur.
exorti, ae, a estis
III plur.
exorti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exortus, a, um eram
II sing.
exortus, a, um eras
III sing.
exortus, a, um erat
I plur.
exorti, ae, a eramus
II plur.
exorti, ae, a eratis
III plur.
exorti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
exortus, a, um ero
II sing.
exortus, a, um eris
III sing.
exortus, a, um erit
I plur.
exorti, ae, a erimus
II plur.
exorti, ae, a eritis
III plur.
exorti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
exŏrĭar
II sing.
exŏriāris, exŏriāre
III sing.
exŏriātur
I plur.
exŏriāmur
II plur.
exŏriamĭni
III plur.
exŏriantur
IMPERFETTO
I sing.
exŏrīrer
II sing.
exŏrirēris, exŏrirēre
III sing.
exŏrirētur, exŏrerētur
I plur.
exŏrirēmur
II plur.
exŏrirēmini
III plur.
exŏrirentur, exŏrerentur
PERFETTO
I sing.
exortus, a, um sim
II sing.
exortus, a, um sis
III sing.
exortus, a, um sit
I plur.
exorti, ae, a simus
II plur.
exorti, ae, a sitis
III plur.
exorti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
exortus, a, um essem
II sing.
exortus, a, um esses
III sing.
exortus, a, um esset
I plur.
exorti, ae, a essemus
II plur.
exorti, ae, a essetis
III plur.
exorti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
exŏrīre
II plur.
exŏrīmĭni
FUTURO
II sing.
exŏrītor
III sing.
exŏrītor
II plur.
III plur.
exŏriuntor
INFINITO
PRESENTE
exŏrīri
PERFETTO
Singolare:
exortus, a, um esse
Plurale:
exorti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
exortūrūm, am, ūm esse
Plurale:
exortūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
exŏriens, ientis
FUTURO
exortūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
exortum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
exŏriendi
Dativo:
exŏriendo
Accusativo:
exŏriendum
Ablativo:
exŏriendo
GERUNDIVO
exŏrĭor v. intr. dep. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis