ēvĭgĭlor - Diatesi passiva
(ēvĭgĭlo, ēvĭgĭlas, evigilavi, evigilatum, ēvĭgĭlāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēvĭgĭlor
II sing.
ēvĭgĭlāris, ēvĭgĭlāre
III sing.
ēvĭgĭlātur
I plur.
ēvĭgĭlāmur
II plur.
ēvĭgĭlamĭni
III plur.
ēvĭgĭlantur
IMPERFETTO
I sing.
ēvĭgĭlābar
II sing.
ēvĭgĭlabāris, ēvĭgĭlabāre
III sing.
ēvĭgĭlabātur
I plur.
ēvĭgĭlabāmur
II plur.
ēvĭgĭlabamĭni
III plur.
ēvĭgĭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēvĭgĭlābor
II sing.
ēvĭgĭlabĕris, ēvĭgĭlabĕre
III sing.
ēvĭgĭlabĭtur
I plur.
ēvĭgĭlabĭmur
II plur.
ēvĭgĭlabimĭni
III plur.
ēvĭgĭlabuntur
PERFETTO
I sing.
evigilatus, a, um sum
II sing.
evigilatus, a, um es
III sing.
evigilatus, a, um est
I plur.
evigilati, ae, a sumus
II plur.
evigilati, ae, a estis
III plur.
evigilati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
evigilatus, a, um eram
II sing.
evigilatus, a, um eras
III sing.
evigilatus, a, um erat
I plur.
evigilati, ae, a eramus
II plur.
evigilati, ae, a eratis
III plur.
evigilati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
evigilatus, a, um ero
II sing.
evigilatus, a, um eris
III sing.
evigilatus, a, um erit
I plur.
evigilati, ae, a erimus
II plur.
evigilati, ae, a eritis
III plur.
evigilati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēvĭgĭler
II sing.
ēvĭgĭlēris, ēvĭgĭlēre
III sing.
ēvĭgĭlētur
I plur.
ēvĭgĭlēmur
II plur.
ēvĭgĭlemĭni
III plur.
ēvĭgĭlentur
IMPERFETTO
I sing.
ēvĭgĭlārer
II sing.
ēvĭgĭlarēris, ēvĭgĭlarēre
III sing.
ēvĭgĭlarētur
I plur.
ēvĭgĭlarēmur
II plur.
ēvĭgĭlaremĭni
III plur.
ēvĭgĭlarentur
PERFETTO
I sing.
evigilatus, a, um sim
II sing.
evigilatus, a, um sis
III sing.
evigilatus, a, um sit
I plur.
evigilati, ae, a simus
II plur.
evigilati, ae, a sitis
III plur.
evigilati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
evigilatus, a, um essem
II sing.
evigilatus, a, um esses
III sing.
evigilatus, a, um esset
I plur.
evigilati, ae, a essemus
II plur.
evigilati, ae, a essetis
III plur.
evigilati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēvĭgĭlāre
II plur.
ēvĭgĭlamĭni
FUTURO
II sing.
ēvĭgĭlātor
III sing.
ēvĭgĭlātor
II plur.
III plur.
ēvĭgĭlantor
PARTICIPIO
PERFETTO
evigilatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ēvĭgĭlāri
PERFETTO
Singolare:
evigilatus, a, um esse
Plurale:
evigilati, ae, a esse
FUTURO
evigilatum esse
GERUNDIVO
ēvĭgĭlandus, a, um
SUPINO
evigilatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ēvĭgĭlor v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis