ēmētĭor - Diatesi attiva
(ēmētĭor, ēmētīris, emensus sum, ēmētīri)
verbo transitivo deponente IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēmētĭor
II sing.
ēmētīris, ēmētīre
III sing.
ēmētītur
I plur.
ēmētīmur
II plur.
ēmētimĭni
III plur.
ēmētiuntur
IMPERFETTO
I sing.
ēmētiēbar
II sing.
ēmētiebāris, ēmētiebāre
III sing.
ēmētiebātur
I plur.
ēmētiebāmur
II plur.
ēmētiebamĭni
III plur.
ēmētiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēmētĭar
II sing.
ēmētiēris, ēmētiēre
III sing.
ēmētiētur
I plur.
ēmētiēmur
II plur.
ēmētiemĭni
III plur.
ēmētientur
PERFETTO
I sing.
emensus, a, um sum
II sing.
emensus, a, um es
III sing.
emensus, a, um est
I plur.
emensi, ae, a sumus
II plur.
emensi, ae, a estis
III plur.
emensi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
emensus, a, um eram
II sing.
emensus, a, um eras
III sing.
emensus, a, um erat
I plur.
emensi, ae, a eramus
II plur.
emensi, ae, a eratis
III plur.
emensi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
emensus, a, um ero
II sing.
emensus, a, um eris
III sing.
emensus, a, um erit
I plur.
emensi, ae, a erimus
II plur.
emensi, ae, a eritis
III plur.
emensi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēmētĭar
II sing.
ēmētiāris, ēmētiāre
III sing.
ēmētiātur
I plur.
ēmētiāmur
II plur.
ēmētiamĭni
III plur.
ēmētiantur
IMPERFETTO
I sing.
ēmētīrer
II sing.
ēmētirēris, ēmētirēre
III sing.
ēmētirētur
I plur.
ēmētirēmur
II plur.
ēmētirēmini
III plur.
ēmētirentur
PERFETTO
I sing.
emensus, a, um sim
II sing.
emensus, a, um sis
III sing.
emensus, a, um sit
I plur.
emensi, ae, a simus
II plur.
emensi, ae, a sitis
III plur.
emensi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
emensus, a, um essem
II sing.
emensus, a, um esses
III sing.
emensus, a, um esset
I plur.
emensi, ae, a essemus
II plur.
emensi, ae, a essetis
III plur.
emensi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēmētīre
II plur.
ēmētimĭni
FUTURO
II sing.
ēmētītor
III sing.
ēmētītor
II plur.
III plur.
ēmētiuntor
INFINITO
PRESENTE
ēmētīri
PERFETTO
Singolare:
emensus, a, um esse
Plurale:
emensi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
emensūrūm, am, ūm
Plurale:
emensūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
ēmētiens, ientis
FUTURO
emensūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
emensum
Passivo:
emensu
GERUNDIO
Genitivo:
ēmētiendi
Dativo:
ēmētiendo
Accusativo:
ad ēmētiendum
Ablativo:
ēmētiendo
GERUNDIVO
ēmētiendus, a, um
ēmētĭor v. tr. dep. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis