ēcbibor - Diatesi passiva
(ēcbibo, ēcbibis, ecbibi, ecbibitum, ēcbibĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ēcbibor
II sing.
ēcbibĕris, ēcbibĕre
III sing.
ēcbibĭtur
I plur.
ēcbibĭmur
II plur.
ēcbibimĭni
III plur.
ēcbibuntur
IMPERFETTO
I sing.
ēcbibēbar
II sing.
ēcbibebāris, ēcbibebāre
III sing.
ēcbibebātur
I plur.
ēcbibebāmur
II plur.
ēcbibebamĭni
III plur.
ēcbibebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ēcbibar
II sing.
ēcbibēris, ēcbibēre
III sing.
ēcbibētur
I plur.
ēcbibēmur
II plur.
ēcbibemĭni
III plur.
ēcbibentur
PERFETTO
I sing.
ecbibitus, –a, –um sum
II sing.
ecbibitus, –a, –um es
III sing.
ecbibitus, –a, –um est
I plur.
ecbibiti, –ae, –a sumus
II plur.
ecbibiti, –ae, –a estis
III plur.
ecbibiti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ecbibitus, –a, –um eram
II sing.
ecbibitus, –a, –um eras
III sing.
ecbibitus, –a, –um erat
I plur.
ecbibiti, –ae, –a eramus
II plur.
ecbibiti, –ae, –a eratis
III plur.
ecbibiti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
ecbibitus, –a, –um ero
II sing.
ecbibitus, –a, –um eris
III sing.
ecbibitus, –a, –um erit
I plur.
ecbibiti, –ae, –a erimus
II plur.
ecbibiti, –ae, –a eritis
III plur.
ecbibiti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ēcbibar
II sing.
ēcbibāris, ēcbibāre
III sing.
ēcbibātur
I plur.
ēcbibāmur
II plur.
ēcbibamĭni
III plur.
ēcbibantur
IMPERFETTO
I sing.
ēcbibĕrer
II sing.
ēcbiberēris, ēcbiberēre
III sing.
ēcbiberētur
I plur.
ēcbiberēmur
II plur.
ēcbiberemĭni
III plur.
ēcbiberentur
PERFETTO
I sing.
ecbibitus, –a, –um sim
II sing.
ecbibitus, –a, –um sis
III sing.
ecbibitus, –a, –um sit
I plur.
ecbibiti, –ae, –a simus
II plur.
ecbibiti, –ae, –a sitis
III plur.
ecbibiti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ecbibitus, –a, –um essem
II sing.
ecbibitus, –a, –um esses
III sing.
ecbibitus, –a, –um esset
I plur.
ecbibiti, –ae, –a essemus
II plur.
ecbibiti, –ae, –a essetis
III plur.
ecbibiti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ēcbibĕre
II plur.
ēcbibimĭni
FUTURO
II sing.
ēcbibĭtor
III sing.
ēcbibĭtor
II plur.
–
III plur.
ēcbibuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
ecbibitus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
ēcbibi
PERFETTO
Singolare:
ecbibitus, –a, –um esse
Plurale:
ecbibiti, –ae, –a esse
FUTURO
ecbibitum esse
GERUNDIVO
ēcbibendus, –a, –um
SUPINO
ecbibitu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ēcbibor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis