disgrĕgo - Diatesi attiva
(disgrĕgo, disgrĕgas, disgrĕgāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
disgrĕgo
II sing.
disgrĕgas
III sing.
disgrĕgat
I plur.
disgrĕgāmus
II plur.
disgrĕgātis
III plur.
disgrĕgant
IMPERFETTO
I sing.
disgrĕgābam
II sing.
disgrĕgābas
III sing.
disgrĕgābat
I plur.
disgrĕgabāmus
II plur.
disgrĕgabātis
III plur.
disgrĕgābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
disgrĕgābo
II sing.
disgrĕgābis
III sing.
disgrĕgābit
I plur.
disgrĕgabĭmus
II plur.
disgrĕgabĭtis
III plur.
disgrĕgābunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
disgrĕgem
II sing.
disgrĕges
III sing.
disgrĕget
I plur.
disgrĕgēmus
II plur.
disgrĕgētis
III plur.
disgrĕgent
IMPERFETTO
I sing.
disgrĕgārem
II sing.
disgrĕgāres
III sing.
disgrĕgāret
I plur.
disgrĕgarēmus
II plur.
disgrĕgarētis
III plur.
disgrĕgārent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
disgrĕga
II plur.
disgrĕgāte
FUTURO
II sing.
disgrĕgāto
III sing.
disgrĕgāto
II plur.
disgrĕgatōte
III plur.
disgrĕganto
PARTICIPIO
PRESENTE
disgrĕgans, antis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
disgrĕgāre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
disgrĕgandi
Dativo:
disgrĕgando
Accusativo:
ad disgrĕgandum
Ablativo:
disgrĕgando
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
disgrĕgo v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis