dēverro - Diatesi attiva
(dēverro, dēverris, dēverrĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēverro
II sing.
dēverris
III sing.
dēverrit
I plur.
dēverrĭmus
II plur.
dēverrĭtis
III plur.
dēverrunt
IMPERFETTO
I sing.
dēverrēbam
II sing.
dēverrēbas
III sing.
dēverrēbat
I plur.
dēverrebāmus
II plur.
dēverrebātis
III plur.
dēverrēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēverram
II sing.
dēverres
III sing.
dēverret
I plur.
dēverrēmus
II plur.
dēverrētis
III plur.
dēverrent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēverram
II sing.
dēverras
III sing.
dēverrat
I plur.
dēverrāmus
II plur.
dēverrātis
III plur.
dēverrant
IMPERFETTO
I sing.
dēverrĕrem
II sing.
dēverrĕres
III sing.
dēverrĕret
I plur.
dēverrerēmus
II plur.
dēverrerētis
III plur.
dēverrĕrent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēverrĕ
II plur.
dēverrĭte
FUTURO
II sing.
dēverrĭto
III sing.
dēverrĭto
II plur.
dēverritōte
III plur.
dēverrunto
PARTICIPIO
PRESENTE
dēverrens, entis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
dēverrĕre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
dēverrendi
Dativo:
dēverrendo
Accusativo:
ad dēverrendum
Ablativo:
dēverrendo
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
dēverro v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis