dēversor - Diatesi attiva
(dēversor, dēversāris, deversatus sum, dēversāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēversor
II sing.
dēversāris, dēversāre
III sing.
dēversātur
I plur.
dēversāmur
II plur.
dēversamĭni
III plur.
dēversantur
IMPERFETTO
I sing.
dēversābar
II sing.
dēversabāris, dēversabāre
III sing.
dēversabātur
I plur.
dēversabāmus
II plur.
dēversabamĭni
III plur.
dēversantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēversābor
II sing.
dēversabĕris, dēversabĕre
III sing.
dēversabĭtur
I plur.
dēversabĭmur
II plur.
dēversabimĭni
III plur.
dēversabuntur
PERFETTO
I sing.
deversatus, a, um sum
II sing.
deversatus, a, um es
III sing.
deversatus, a, um est
I plur.
deversati, ae, a sumus
II plur.
deversati, ae, a estis
III plur.
deversati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
deversatus, a, um eram
II sing.
deversatus, a, um eras
III sing.
deversatus, a, um erat
I plur.
deversati, ae, a eramus
II plur.
deversati, ae, a eratis
III plur.
deversati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
deversatus, a, um ero
II sing.
deversatus, a, um eris
III sing.
deversatus, a, um erit
I plur.
deversati, ae, a erimus
II plur.
deversati, ae, a eritis
III plur.
deversati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēverser
II sing.
dēversēris, dēversēre
III sing.
dēversētur
I plur.
dēversēmur
II plur.
dēversemĭni
III plur.
dēversentur
IMPERFETTO
I sing.
dēversārer
II sing.
dēversarēris, dēversarēre
III sing.
dēversarētur
I plur.
dēversāremur
II plur.
dēversaremĭni
III plur.
dēversarentur
PERFETTO
I sing.
deversatus, a, um sim
II sing.
deversatus, a, um sis
III sing.
deversatus, a, um sit
I plur.
deversati, ae, a simus
II plur.
deversati, ae, a sitis
III plur.
deversati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
deversatus, a, um essem
II sing.
deversatus, a, um esses
III sing.
deversatus, a, um esset
I plur.
deversati, ae, a essemus
II plur.
deversati, ae, a essetis
III plur.
deversati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēversāre
II plur.
dēversamĭni
FUTURO
II sing.
dēversātor
III sing.
dēversātor
II plur.
III plur.
dēversantor
INFINITO
PRESENTE
dēversāri
PERFETTO
Singolare:
deversatus, a, um esse
Plurale:
deversati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
deversatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
deversatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
dēversans, antis
FUTURO
deversatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
deversatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
dēversandi
Dativo:
dēversando
Accusativo:
dēversandum
Ablativo:
dēversando
GERUNDIVO
dēversor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis