dēverbĕror - Diatesi passiva
(dēverbĕro, dēverbĕras, deverberavi, deverberatum, dēverbĕrāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēverbĕror
II sing.
dēverbĕrāris, dēverbĕrāre
III sing.
dēverbĕrātur
I plur.
dēverbĕrāmur
II plur.
dēverbĕramĭni
III plur.
dēverbĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
dēverbĕrābar
II sing.
dēverbĕrabāris, dēverbĕrabāre
III sing.
dēverbĕrabātur
I plur.
dēverbĕrabāmur
II plur.
dēverbĕrabamĭni
III plur.
dēverbĕrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēverbĕrābor
II sing.
dēverbĕrabĕris, dēverbĕrabĕre
III sing.
dēverbĕrabĭtur
I plur.
dēverbĕrabĭmur
II plur.
dēverbĕrabimĭni
III plur.
dēverbĕrabuntur
PERFETTO
I sing.
deverberatus, a, um sum
II sing.
deverberatus, a, um es
III sing.
deverberatus, a, um est
I plur.
deverberati, ae, a sumus
II plur.
deverberati, ae, a estis
III plur.
deverberati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
deverberatus, a, um eram
II sing.
deverberatus, a, um eras
III sing.
deverberatus, a, um erat
I plur.
deverberati, ae, a eramus
II plur.
deverberati, ae, a eratis
III plur.
deverberati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
deverberatus, a, um ero
II sing.
deverberatus, a, um eris
III sing.
deverberatus, a, um erit
I plur.
deverberati, ae, a erimus
II plur.
deverberati, ae, a eritis
III plur.
deverberati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēverbĕrer
II sing.
dēverbĕrēris, dēverbĕrēre
III sing.
dēverbĕrētur
I plur.
dēverbĕrēmur
II plur.
dēverbĕremĭni
III plur.
dēverbĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
dēverbĕrārer
II sing.
dēverbĕrarēris, dēverbĕrarēre
III sing.
dēverbĕrarētur
I plur.
dēverbĕrarēmur
II plur.
dēverbĕraremĭni
III plur.
dēverbĕrarentur
PERFETTO
I sing.
deverberatus, a, um sim
II sing.
deverberatus, a, um sis
III sing.
deverberatus, a, um sit
I plur.
deverberati, ae, a simus
II plur.
deverberati, ae, a sitis
III plur.
deverberati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
deverberatus, a, um essem
II sing.
deverberatus, a, um esses
III sing.
deverberatus, a, um esset
I plur.
deverberati, ae, a essemus
II plur.
deverberati, ae, a essetis
III plur.
deverberati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēverbĕrāre
II plur.
dēverbĕramĭni
FUTURO
II sing.
dēverbĕrātor
III sing.
dēverbĕrātor
II plur.
III plur.
dēverbĕrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
deverberatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dēverbĕrāri
PERFETTO
Singolare:
deverberatus, a, um esse
Plurale:
deverberati, ae, a esse
FUTURO
deverberatum esse
GERUNDIVO
dēverbĕrandus, a, um
SUPINO
deverberatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dēverbĕror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis