conlăbōro - Diatesi attiva
(conlăbōro, conlăbōras, conlăbōrāre)
verbo intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conlăbōro
II sing.
conlăbōras
III sing.
conlăbōrat
I plur.
conlăbōrāmus
II plur.
conlăbōrātis
III plur.
conlăbōrant
IMPERFETTO
I sing.
conlăbōrābam
II sing.
conlăbōrābas
III sing.
conlăbōrābat
I plur.
conlăbōrabāmus
II plur.
conlăbōrabātis
III plur.
conlăbōrābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conlăbōrābo
II sing.
conlăbōrābis
III sing.
conlăbōrābit
I plur.
conlăbōrabĭmus
II plur.
conlăbōrabĭtis
III plur.
conlăbōrābunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conlăbōrem
II sing.
conlăbōres
III sing.
conlăbōret
I plur.
conlăbōrēmus
II plur.
conlăbōrētis
III plur.
conlăbōrent
IMPERFETTO
I sing.
conlăbōrārem
II sing.
conlăbōrāres
III sing.
conlăbōrāret
I plur.
conlăbōrarēmus
II plur.
conlăbōrarētis
III plur.
conlăbōrārent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conlăbōra
II plur.
conlăbōrāte
FUTURO
II sing.
conlăbōrāto
III sing.
conlăbōrāto
II plur.
conlăbōratōte
III plur.
conlăbōranto
PARTICIPIO
PRESENTE
conlăbōrans, antis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
conlăbōrāre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
conlăbōrandi
Dativo:
conlăbōrando
Accusativo:
ad conlăbōrandum
Ablativo:
conlăbōrando
SUPINO
conlăbōro v. intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis