conlăbĕfīo - Diatesi attiva
(conlăbĕfĭo, conlăbĕfis, |conlăbĕfactus sum, conlăbĕfieri)
verbo intransitivo anomalo
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conlăbĕfĭo
II sing.
conlăbĕfis
III sing.
conlăbĕfit
I plur.
conlăbĕfīmus
II plur.
conlăbĕfītis
III plur.
conlăbĕfĭunt
IMPERFETTO
I sing.
conlăbĕfiēbam
II sing.
conlăbĕfiēbas
III sing.
conlăbĕfiēbat
I plur.
conlăbĕfiebāmus
II plur.
conlăbĕfiebātis
III plur.
conlăbĕfiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conlăbĕfĭam
II sing.
conlăbĕfĭes
III sing.
conlăbĕfĭet
I plur.
conlăbĕfiēmus
II plur.
conlăbĕfiētis
III plur.
conlăbĕfĭent
PERFETTO
I sing.
conlăbĕfactus, a, um sum
II sing.
conlăbĕfactus, a, um es
III sing.
conlăbĕfactus, a, um est
I plur.
conlăbĕfacti, ae, a sumus
II plur.
conlăbĕfacti, ae, a estis
III plur.
conlăbĕfacti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conlăbĕfactus, a, um eram
II sing.
conlăbĕfactus, a, um eras
III sing.
conlăbĕfactus, a, um erat
I plur.
conlăbĕfacti, ae, a eramus
II plur.
conlăbĕfacti, ae, a eratis
III plur.
conlăbĕfacti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conlăbĕfactus, a, um ero
II sing.
conlăbĕfactus, a, um eris
III sing.
conlăbĕfactus, a, um erit
I plur.
conlăbĕfacti, ae, a erimus
II plur.
conlăbĕfacti, ae, a eritis
III plur.
conlăbĕfacti, ae, a erunt
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conlăbĕfĭam
II sing.
conlăbĕfĭas
III sing.
conlăbĕfĭat
I plur.
conlăbĕfiāmus
II plur.
conlăbĕfiātis
III plur.
conlăbĕfĭant
IMPERFETTO
I sing.
conlăbĕfīrem
II sing.
conlăbĕfīres
III sing.
conlăbĕfīret
I plur.
conlăbĕfirēmus
II plur.
conlăbĕfirētis
III plur.
conlăbĕfīrent
PERFETTO
I sing.
conlăbĕfactus, a, um sim
II sing.
conlăbĕfactus, a, um sis
III sing.
conlăbĕfactus, a, um sit
I plur.
conlăbĕfacti, ae, a simus
II plur.
conlăbĕfacti, ae, a sitis
III plur.
conlăbĕfacti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conlăbĕfactus, a, um essem
II sing.
conlăbĕfactus, a, um esses
III sing.
conlăbĕfactus, a, um esset
I plur.
conlăbĕfacti, ae, a essemus
II plur.
conlăbĕfacti, ae, a essetis
III plur.
conlăbĕfacti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conlăbĕfi
II plur.
conlăbĕfīte
FUTURO
II sing.
conlăbĕfīto
III sing.
conlăbĕfīto
II plur.
conlăbĕfitōte
III plur.
PARTICIPIO
PRESENTE
FUTURO
conlăbĕfactūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
conlăbĕfactum
Passivo:
conlăbĕfactu
INFINITO
PRESENTE
conlăbĕfieri
PERFETTO
Singolare:
conlăbĕfactus, a, um esse
Plurale:
conlăbĕfacti, ae, a esse
FUTURO
Attivo:
conlăbĕfuturūm, am, ūm esse, conlăbĕfore
Passivo:
conlabefacūm, as, a esse
GERUNDIO
Genitivo:
Dativo:
Accusativo:
Ablativo:
GERUNDIVO
conlabefaciendus, a, um
conlăbĕfīo v. intr. an.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis