coniurati


(coniurati, coniuratōrum)

sostantivo maschile plurale II declinazione

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
Gen.
Dat.
Acc.
Abl.
Voc.
PLURALE
Nom.
coniurati
Gen.
coniuratōrum
Dat.
coniuratis
Acc.
coniuratos
Abl.
coniuratis
Voc.
coniurati




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONIURATI100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis