concarno - Diatesi attiva
(concarno, concarnas, concarnāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
concarno
II sing.
concarnas
III sing.
concarnat
I plur.
concarnāmus
II plur.
concarnātis
III plur.
concarnant
IMPERFETTO
I sing.
concarnābam
II sing.
concarnābas
III sing.
concarnābat
I plur.
concarnabāmus
II plur.
concarnabātis
III plur.
concarnābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
concarnābo
II sing.
concarnābis
III sing.
concarnābit
I plur.
concarnabĭmus
II plur.
concarnabĭtis
III plur.
concarnābunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
concarnem
II sing.
concarnes
III sing.
concarnet
I plur.
concarnēmus
II plur.
concarnētis
III plur.
concarnent
IMPERFETTO
I sing.
concarnārem
II sing.
concarnāres
III sing.
concarnāret
I plur.
concarnarēmus
II plur.
concarnarētis
III plur.
concarnārent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
concarna
II plur.
concarnāte
FUTURO
II sing.
concarnāto
III sing.
concarnāto
II plur.
concarnatōte
III plur.
concarnanto
PARTICIPIO
PRESENTE
concarnans, antis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
concarnāre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
concarnandi
Dativo:
concarnando
Accusativo:
ad concarnandum
Ablativo:
concarnando
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
concarno v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis