complĕor - Diatesi passiva
(complĕo, comples, complevi, completum, complēre)
verbo transitivo II coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
complĕor
II sing.
complēris, complēre
III sing.
complētur
I plur.
complēmur
II plur.
complemĭni
III plur.
complentur
IMPERFETTO
I sing.
complēbar
II sing.
complebāris
III sing.
complebātur
I plur.
complebāmur
II plur.
complebamĭni
III plur.
complebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
complēbor
II sing.
complebĕris, complebĕre
III sing.
complebĭtur
I plur.
complebĭmur
II plur.
complebimĭni
III plur.
complebuntur
PERFETTO
I sing.
completus, a, um sum
II sing.
completus, a, um es
III sing.
completus, a, um est
I plur.
completi, ae, a sumus
II plur.
completi, ae, a estis
III plur.
completi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
completus, a, um eram
II sing.
completus, a, um eras
III sing.
completus, a, um erat
I plur.
completi, ae, a eramus
II plur.
completi, ae, a eratis
III plur.
completi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
completus, a, um ero
II sing.
completus, a, um eris
III sing.
completus, a, um erit
I plur.
completi, ae, a erimus
II plur.
completi, ae, a eritis
III plur.
completi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
complĕar
II sing.
compleāris, compleāre
III sing.
compleātur
I plur.
compleāmur
II plur.
compleamĭni
III plur.
compleantur
IMPERFETTO
I sing.
complērer
II sing.
complerēris, complerēre
III sing.
complerētur
I plur.
complerēmur
II plur.
compleremĭni
III plur.
complerentur
PERFETTO
I sing.
completus, a, um sim
II sing.
completus, a, um sis
III sing.
completus, a, um sit
I plur.
completi, ae, a simus
II plur.
completi, ae, a sitis
III plur.
completi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
completus, a, um essem
II sing.
completus, a, um esses
III sing.
completus, a, um esset
I plur.
completi, ae, a essemus
II plur.
completi, ae, a essetis
III plur.
completi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
complēre
II plur.
complemĭni
FUTURO
II sing.
complētor
III sing.
complētor
II plur.
III plur.
complentor
PARTICIPIO
PERFETTO
completus, a, um
INFINITO
PRESENTE
complēri
PERFETTO
Singolare:
completus, a, um esse
Plurale:
completi, ae, a esse
FUTURO
completum esse
GERUNDIVO
complendus, a, um
SUPINO
completu
Vedi la forma attiva di questo lemma
complĕor v. tr. II coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis