complector - Diatesi attiva
(complector, complectĕris, complexus sum, complecti)
verbo transitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
complector
II sing.
complectĕris, complectĕre
III sing.
complectĭtur
I plur.
complectĭmur
II plur.
complectimĭni
III plur.
complectuntur
IMPERFETTO
I sing.
complectēbar
II sing.
complectebāris, complectebāre
III sing.
complectebātur
I plur.
complectebāmur
II plur.
complectebamĭni
III plur.
complectebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
complectar
II sing.
complectēris, complectēre
III sing.
complectētur
I plur.
complectēmur
II plur.
complectemĭni
III plur.
complectentur
PERFETTO
I sing.
complexus, a, um sum
II sing.
complexus, a, um es
III sing.
complexus, a, um est
I plur.
complexi, ae, a sumus
II plur.
complexi, ae, a estis
III plur.
complexi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
complexus, a, um eram
II sing.
complexus, a, um eras
III sing.
complexus, a, um erat
I plur.
complexi, ae, a eramus
II plur.
complexi, ae, a eratis
III plur.
complexi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
complexus, a, um ero
II sing.
complexus, a, um eris
III sing.
complexus, a, um erit
I plur.
complexi, ae, a erimus
II plur.
complexi, ae, a eritis
III plur.
complexi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
complectar
II sing.
complectāris, complectare
III sing.
complectātur
I plur.
complectāmur
II plur.
complectamĭni
III plur.
complectantur
IMPERFETTO
I sing.
complectĕrer
II sing.
complecterēris, complecterēre
III sing.
complecterētur
I plur.
complecterēmur
II plur.
complecteremĭni
III plur.
complecterentur
PERFETTO
I sing.
complexus, a, um sim
II sing.
complexus, a, um sis
III sing.
complexus, a, um sit
I plur.
complexi, ae, a simus
II plur.
complexi, ae, a sitis
III plur.
complexi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
complexus, a, um essem
II sing.
complexus, a, um esses
III sing.
complexus, a, um esset
I plur.
complexi, ae, a essemus
II plur.
complexi, ae, a essetis
III plur.
complexi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
complectĕre
II plur.
complectimĭni
FUTURO
II sing.
complectĭtor
III sing.
complectĭtor
II plur.
III plur.
complectuntor
INFINITO
PRESENTE
complecti
PERFETTO
Singolare:
complexus, a, um esse
Plurale:
complexi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
complexūrūm, am, ūm
Plurale:
complexūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
complectens, entis
FUTURO
complexūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
complexum
Passivo:
complexu
GERUNDIO
Genitivo:
complectendi
Dativo:
complectendo
Accusativo:
complectendum
Ablativo:
complectendo
GERUNDIVO
complectendus, a, um
complector v. tr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis