complexor - Diatesi attiva
(complexor, complexāris, complexatus sum, complexāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
complexor
II sing.
complexāris, complexāre
III sing.
complexātur
I plur.
complexāmur
II plur.
complexamĭni
III plur.
complexantur
IMPERFETTO
I sing.
complexābar
II sing.
complexabāris, complexabāre
III sing.
complexabātur
I plur.
complexabāmur
II plur.
complexabamĭni
III plur.
complexabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
complexābor
II sing.
complexabĕris, complexabĕre
III sing.
complexabĭtur
I plur.
complexabĭmur
II plur.
complexabimĭni
III plur.
complexabuntur
PERFETTO
I sing.
complexatus, a, um sum
II sing.
complexatus, a, um es
III sing.
complexatus, a, um est
I plur.
complexati, ae, a sumus
II plur.
complexati, ae, a estis
III plur.
complexati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
complexatus, a, um eram
II sing.
complexatus, a, um eras
III sing.
complexatus, a, um erat
I plur.
complexati, ae, a eramus
II plur.
complexati, ae, a eratis
III plur.
complexati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
complexatus, a, um ero
II sing.
complexatus, a, um eris
III sing.
complexatus, a, um erit
I plur.
complexati, ae, a erimus
II plur.
complexati, ae, a eritis
III plur.
complexati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
complexer
II sing.
complexēris, complexēre
III sing.
complexētur
I plur.
complexēmur
II plur.
complexemĭni
III plur.
complexentur
IMPERFETTO
I sing.
complexārer
II sing.
complexarēris, complexarēre
III sing.
complexarētur
I plur.
complexarēmur
II plur.
complexaremĭni
III plur.
complexarentur
PERFETTO
I sing.
complexatus, a, um sim
II sing.
complexatus, a, um sis
III sing.
complexatus, a, um sit
I plur.
complexati, ae, a simus
II plur.
complexati, ae, a sitis
III plur.
complexati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
complexatus, a, um essem
II sing.
complexatus, a, um esses
III sing.
complexatus, a, um esset
I plur.
complexati, ae, a essemus
II plur.
complexati, ae, a essetis
III plur.
complexati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
complexāre
II plur.
complexamĭni
FUTURO
II sing.
complexātor
III sing.
complexātor
II plur.
III plur.
complexantor
INFINITO
PRESENTE
complexāri
PERFETTO
Singolare:
complexatus, a, um esse
Plurale:
complexati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
complexatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
complexatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
complexans, antis
FUTURO
complexatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
complexatum
Passivo:
complexatu
GERUNDIO
Genitivo:
complexandi
Dativo:
complexando
Accusativo:
complexandum
Ablativo:
complexando
GERUNDIVO
complexandus, a, um
complexor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis