ărĭĕtor - Diatesi passiva
(ărĭĕto, ărĭĕtas, arietavi, arietatum, ărĭĕtāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ărĭĕtor
II sing.
ărĭĕtāris, ărĭĕtāre
III sing.
ărĭĕtātur
I plur.
ărĭĕtāmur
II plur.
ărĭĕtamĭni
III plur.
ărĭĕtantur
IMPERFETTO
I sing.
ărĭĕtābar
II sing.
ărĭĕtabāris, ărĭĕtabāre
III sing.
ărĭĕtabātur
I plur.
ărĭĕtabāmur
II plur.
ărĭĕtabamĭni
III plur.
ărĭĕtabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ărĭĕtābor
II sing.
ărĭĕtabĕris, ărĭĕtabĕre
III sing.
ărĭĕtabĭtur
I plur.
ărĭĕtabĭmur
II plur.
ărĭĕtabimĭni
III plur.
ărĭĕtabuntur
PERFETTO
I sing.
arietatus, a, um sum
II sing.
arietatus, a, um es
III sing.
arietatus, a, um est
I plur.
arietati, ae, a sumus
II plur.
arietati, ae, a estis
III plur.
arietati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
arietatus, a, um eram
II sing.
arietatus, a, um eras
III sing.
arietatus, a, um erat
I plur.
arietati, ae, a eramus
II plur.
arietati, ae, a eratis
III plur.
arietati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
arietatus, a, um ero
II sing.
arietatus, a, um eris
III sing.
arietatus, a, um erit
I plur.
arietati, ae, a erimus
II plur.
arietati, ae, a eritis
III plur.
arietati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ărĭĕter
II sing.
ărĭĕtēris, ărĭĕtēre
III sing.
ărĭĕtētur
I plur.
ărĭĕtēmur
II plur.
ărĭĕtemĭni
III plur.
ărĭĕtentur
IMPERFETTO
I sing.
ărĭĕtārer
II sing.
ărĭĕtarēris, ărĭĕtarēre
III sing.
ărĭĕtarētur
I plur.
ărĭĕtarēmur
II plur.
ărĭĕtaremĭni
III plur.
ărĭĕtarentur
PERFETTO
I sing.
arietatus, a, um sim
II sing.
arietatus, a, um sis
III sing.
arietatus, a, um sit
I plur.
arietati, ae, a simus
II plur.
arietati, ae, a sitis
III plur.
arietati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
arietatus, a, um essem
II sing.
arietatus, a, um esses
III sing.
arietatus, a, um esset
I plur.
arietati, ae, a essemus
II plur.
arietati, ae, a essetis
III plur.
arietati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ărĭĕtāre
II plur.
ărĭĕtamĭni
FUTURO
II sing.
ărĭĕtātor
III sing.
ărĭĕtātor
II plur.
III plur.
ărĭĕtantor
PARTICIPIO
PERFETTO
arietatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ărĭĕtāri
PERFETTO
Singolare:
arietatus, a, um esse
Plurale:
arietati, ae, a esse
FUTURO
arietatum esse
GERUNDIVO
ărĭĕtandus, a, um
SUPINO
arietatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ărĭĕtor v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis