ărĭŏlor - Diatesi attiva
(ărĭŏlor, ărĭŏlāris, ariolatus sum, ărĭŏlāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ărĭŏlor
II sing.
ărĭŏlāris, ărĭŏlāre
III sing.
ărĭŏlātur
I plur.
ărĭŏlāmur
II plur.
ărĭŏlamĭni
III plur.
ărĭŏlantur
IMPERFETTO
I sing.
ărĭŏlābar
II sing.
ărĭŏlabāris, ărĭŏlabāre
III sing.
ărĭŏlabātur
I plur.
ărĭŏlabāmus
II plur.
ărĭŏlabamĭni
III plur.
ărĭŏlantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ărĭŏlābor
II sing.
ărĭŏlabĕris, ărĭŏlabĕre
III sing.
ărĭŏlabĭtur
I plur.
ărĭŏlabĭmur
II plur.
ărĭŏlabimĭni
III plur.
ărĭŏlabuntur
PERFETTO
I sing.
ariolatus, a, um sum
II sing.
ariolatus, a, um es
III sing.
ariolatus, a, um est
I plur.
ariolati, ae, a sumus
II plur.
ariolati, ae, a estis
III plur.
ariolati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ariolatus, a, um eram
II sing.
ariolatus, a, um eras
III sing.
ariolatus, a, um erat
I plur.
ariolati, ae, a eramus
II plur.
ariolati, ae, a eratis
III plur.
ariolati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
ariolatus, a, um ero
II sing.
ariolatus, a, um eris
III sing.
ariolatus, a, um erit
I plur.
ariolati, ae, a erimus
II plur.
ariolati, ae, a eritis
III plur.
ariolati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ărĭŏler
II sing.
ărĭŏlēris, ărĭŏlēre
III sing.
ărĭŏlētur
I plur.
ărĭŏlēmur
II plur.
ărĭŏlemĭni
III plur.
ărĭŏlentur
IMPERFETTO
I sing.
ărĭŏlārer
II sing.
ărĭŏlarēris, ărĭŏlarēre
III sing.
ărĭŏlarētur
I plur.
ărĭŏlāremur
II plur.
ărĭŏlaremĭni
III plur.
ărĭŏlarentur
PERFETTO
I sing.
ariolatus, a, um sim
II sing.
ariolatus, a, um sis
III sing.
ariolatus, a, um sit
I plur.
ariolati, ae, a simus
II plur.
ariolati, ae, a sitis
III plur.
ariolati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ariolatus, a, um essem
II sing.
ariolatus, a, um esses
III sing.
ariolatus, a, um esset
I plur.
ariolati, ae, a essemus
II plur.
ariolati, ae, a essetis
III plur.
ariolati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ărĭŏlāre
II plur.
ărĭŏlamĭni
FUTURO
II sing.
ărĭŏlātor
III sing.
ărĭŏlātor
II plur.
III plur.
ărĭŏlantor
INFINITO
PRESENTE
ărĭŏlāri
PERFETTO
Singolare:
ariolatus, a, um esse
Plurale:
ariolati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
ariolatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
ariolatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
ărĭŏlans, antis
FUTURO
ariolatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
ariolatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
ărĭŏlandi
Dativo:
ărĭŏlando
Accusativo:
ărĭŏlandum
Ablativo:
ărĭŏlando
GERUNDIVO
ărĭŏlor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis