advĕhor - Diatesi passiva
(advĕho, advĕhis, advexi, advectum, advĕhĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
advĕhor
II sing.
advĕhĕris, advĕhĕre
III sing.
advĕhĭtur
I plur.
advĕhĭmur
II plur.
advĕhimĭni
III plur.
advĕhuntur
IMPERFETTO
I sing.
advĕhēbar
II sing.
advĕhebāris, advĕhebāre
III sing.
advĕhebātur
I plur.
advĕhebāmur
II plur.
advĕhebamĭni
III plur.
advĕhebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
advĕhar
II sing.
advĕhēris, advĕhēre
III sing.
advĕhētur
I plur.
advĕhēmur
II plur.
advĕhemĭni
III plur.
advĕhentur
PERFETTO
I sing.
advectus, a, um sum
II sing.
advectus, a, um es
III sing.
advectus, a, um est
I plur.
advecti, ae, a sumus
II plur.
advecti, ae, a estis
III plur.
advecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
advectus, a, um eram
II sing.
advectus, a, um eras
III sing.
advectus, a, um erat
I plur.
advecti, ae, a eramus
II plur.
advecti, ae, a eratis
III plur.
advecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
advectus, a, um ero
II sing.
advectus, a, um eris
III sing.
advectus, a, um erit
I plur.
advecti, ae, a erimus
II plur.
advecti, ae, a eritis
III plur.
advecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
advĕhar
II sing.
advĕhāris, advĕhāre
III sing.
advĕhātur
I plur.
advĕhāmur
II plur.
advĕhamĭni
III plur.
advĕhantur
IMPERFETTO
I sing.
advĕhĕrer
II sing.
advĕherēris, advĕherēre
III sing.
advĕherētur
I plur.
advĕherēmur
II plur.
advĕheremĭni
III plur.
advĕherentur
PERFETTO
I sing.
advectus, a, um sim
II sing.
advectus, a, um sis
III sing.
advectus, a, um sit
I plur.
advecti, ae, a simus
II plur.
advecti, ae, a sitis
III plur.
advecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
advectus, a, um essem
II sing.
advectus, a, um esses
III sing.
advectus, a, um esset
I plur.
advecti, ae, a essemus
II plur.
advecti, ae, a essetis
III plur.
advecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
advĕhĕre
II plur.
advĕhimĭni
FUTURO
II sing.
advĕhĭtor
III sing.
advĕhĭtor
II plur.
III plur.
advĕhuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
advectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
advĕhi
PERFETTO
Singolare:
advectus, a, um esse
Plurale:
advecti, ae, a esse
FUTURO
advectum esse
GERUNDIVO
advĕhendus, a, um
SUPINO
advectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
advĕhor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis