adgnascor - Diatesi attiva
(adgnascor, adgnascĕris, adgnatus sum, adgnasci)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
adgnascor
II sing.
adgnascĕris, adgnascĕre
III sing.
adgnascĭtur
I plur.
adgnascĭmur
II plur.
adgnascimĭni
III plur.
adgnascuntur
IMPERFETTO
I sing.
adgnascēbar
II sing.
adgnascebāris, adgnascebāre
III sing.
adgnascebātur
I plur.
adgnascebāmur
II plur.
adgnascebamĭni
III plur.
adgnascebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
adgnascar
II sing.
adgnascēris, adgnascēre
III sing.
adgnascētur
I plur.
adgnascēmur
II plur.
adgnascemĭni
III plur.
adgnascentur
PERFETTO
I sing.
adgnatus, a, um sum
II sing.
adgnatus, a, um es
III sing.
adgnatus, a, um est
I plur.
adgnati, ae, a sumus
II plur.
adgnati, ae, a estis
III plur.
adgnati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adgnatus, a, um eram
II sing.
adgnatus, a, um eras
III sing.
adgnatus, a, um erat
I plur.
adgnati, ae, a eramus
II plur.
adgnati, ae, a eratis
III plur.
adgnati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
adgnatus, a, um ero
II sing.
adgnatus, a, um eris
III sing.
adgnatus, a, um erit
I plur.
adgnati, ae, a erimus
II plur.
adgnati, ae, a eritis
III plur.
adgnati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
adgnascar
II sing.
adgnascāris, adgnascāre
III sing.
adgnascātur
I plur.
adgnascāmur
II plur.
adgnascamĭni
III plur.
adgnascantur
IMPERFETTO
I sing.
adgnascĕrer
II sing.
adgnascerēris, adgnascerēre
III sing.
adgnascerētur
I plur.
adgnascerēmur
II plur.
adgnasceremĭni
III plur.
adgnascerentur
PERFETTO
I sing.
adgnatus, a, um sim
II sing.
adgnatus, a, um sis
III sing.
adgnatus, a, um sit
I plur.
adgnati, ae, a simus
II plur.
adgnati, ae, a sitis
III plur.
adgnati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adgnatus, a, um essem
II sing.
adgnatus, a, um esses
III sing.
adgnatus, a, um esset
I plur.
adgnati, ae, a essemus
II plur.
adgnati, ae, a essetis
III plur.
adgnati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
adgnascĕre
II plur.
adgnascimĭni
FUTURO
II sing.
adgnascĭtor
III sing.
adgnascĭtor
II plur.
III plur.
adgnascuntor
INFINITO
PRESENTE
adgnasci
PERFETTO
Singolare:
adgnatus, a, um esse
Plurale:
adgnati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
adgnatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
adgnatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
adgnascens, entis
FUTURO
adgnatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
adgnatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
adgnascendi
Dativo:
adgnascendo
Accusativo:
adgnascendum
Ablativo:
adgnascendo
GERUNDIVO
adgnascor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis