ustilor - Diatesi passiva


(ustilo, ustilas, ustilavi, ustilatum, ustilāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ustilor
II sing.
ustilāris, ustilāre
III sing.
ustilātur
I plur.
ustilāmur
II plur.
ustilamĭni
III plur.
ustilantur
IMPERFETTO
I sing.
ustilābar
II sing.
ustilabāris, ustilabāre
III sing.
ustilabātur
I plur.
ustilabāmur
II plur.
ustilabamĭni
III plur.
ustilabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ustilābor
II sing.
ustilabĕris, ustilabĕre
III sing.
ustilabĭtur
I plur.
ustilabĭmur
II plur.
ustilabimĭni
III plur.
ustilabuntur
PERFETTO
I sing.
ustilatus, –a, –um sum
II sing.
ustilatus, –a, –um es
III sing.
ustilatus, –a, –um est
I plur.
ustilati, –ae, –a sumus
II plur.
ustilati, –ae, –a estis
III plur.
ustilati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ustilatus, –a, –um eram
II sing.
ustilatus, –a, –um eras
III sing.
ustilatus, –a, –um erat
I plur.
ustilati, –ae, –a eramus
II plur.
ustilati, –ae, –a eratis
III plur.
ustilati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
ustilatus, –a, –um ero
II sing.
ustilatus, –a, –um eris
III sing.
ustilatus, –a, –um erit
I plur.
ustilati, –ae, –a erimus
II plur.
ustilati, –ae, –a eritis
III plur.
ustilati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ustiler
II sing.
ustilēris, ustilēre
III sing.
ustilētur
I plur.
ustilēmur
II plur.
ustilemĭni
III plur.
ustilentur
IMPERFETTO
I sing.
ustilārer
II sing.
ustilarēris, ustilarēre
III sing.
ustilarētur
I plur.
ustilarēmur
II plur.
ustilaremĭni
III plur.
ustilarentur
PERFETTO
I sing.
ustilatus, –a, –um sim
II sing.
ustilatus, –a, –um sis
III sing.
ustilatus, –a, –um sit
I plur.
ustilati, –ae, –a simus
II plur.
ustilati, –ae, –a sitis
III plur.
ustilati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ustilatus, –a, –um essem
II sing.
ustilatus, –a, –um esses
III sing.
ustilatus, –a, –um esset
I plur.
ustilati, –ae, –a essemus
II plur.
ustilati, –ae, –a essetis
III plur.
ustilati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ustilāre
II plur.
ustilamĭni
FUTURO
II sing.
ustilātor
III sing.
ustilātor
II plur.
–
III plur.
ustilantor
PARTICIPIO
PERFETTO
ustilatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
ustilāri
PERFETTO
Singolare:
ustilatus, –a, –um esse
Plurale:
ustilati, –ae, –a esse
FUTURO
ustilatum esse
GERUNDIVO
ustilandus, –a, –um
SUPINO
ustilatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:USTILOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis