Donazione

tinguor - Diatesi passiva


(tinguo, tinguis, tinxi, tinctum, tinguĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
tinguor
II sing.
tinguĕris, tinguĕre
III sing.
tinguĭtur
I plur.
tinguĭmur
II plur.
tinguimĭni
III plur.
tinguuntur
IMPERFETTO
I sing.
tinguēbar
II sing.
tinguebāris, tinguebāre
III sing.
tinguebātur
I plur.
tinguebāmur
II plur.
tinguebamĭni
III plur.
tinguebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
tinguar
II sing.
tinguēris, tinguēre
III sing.
tinguētur
I plur.
tinguēmur
II plur.
tinguemĭni
III plur.
tinguentur
PERFETTO
I sing.
tinctus, –a, –um sum
II sing.
tinctus, –a, –um es
III sing.
tinctus, –a, –um est
I plur.
tincti, –ae, –a sumus
II plur.
tincti, –ae, –a estis
III plur.
tincti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
tinctus, –a, –um eram
II sing.
tinctus, –a, –um eras
III sing.
tinctus, –a, –um erat
I plur.
tincti, –ae, –a eramus
II plur.
tincti, –ae, –a eratis
III plur.
tincti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
tinctus, –a, –um ero
II sing.
tinctus, –a, –um eris
III sing.
tinctus, –a, –um erit
I plur.
tincti, –ae, –a erimus
II plur.
tincti, –ae, –a eritis
III plur.
tincti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
tinguar
II sing.
tinguāris, tinguāre
III sing.
tinguātur
I plur.
tinguāmur
II plur.
tinguamĭni
III plur.
tinguantur
IMPERFETTO
I sing.
tinguĕrer
II sing.
tinguerēris, tinguerēre
III sing.
tinguerētur
I plur.
tinguerēmur
II plur.
tingueremĭni
III plur.
tinguerentur
PERFETTO
I sing.
tinctus, –a, –um sim
II sing.
tinctus, –a, –um sis
III sing.
tinctus, –a, –um sit
I plur.
tincti, –ae, –a simus
II plur.
tincti, –ae, –a sitis
III plur.
tincti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
tinctus, –a, –um essem
II sing.
tinctus, –a, –um esses
III sing.
tinctus, –a, –um esset
I plur.
tincti, –ae, –a essemus
II plur.
tincti, –ae, –a essetis
III plur.
tincti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
tinguĕre
II plur.
tinguimĭni
FUTURO
II sing.
tinguĭtor
III sing.
tinguĭtor
II plur.
–
III plur.
tinguuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
tinctus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
tingui
PERFETTO
Singolare:
tinctus, –a, –um esse
Plurale:
tincti, –ae, –a esse
FUTURO
tinctum esse
GERUNDIVO
tinguendus, –a, –um
SUPINO
tinctu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ tinguo
tĭnia ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Tingītānus agg. I cl.
tingo v. tr. III coniug.
tingor v. tr. III coniug.
tinguens agg. part. pres. II cl.
tinguo v. tr. III coniug.
tinguor v. tr. III coniug.
tĭnia sost. femm. I decl.
tĭnians agg. part. pres. II cl.
tĭnĭārĭa sost. femm. I decl.
tĭnio v. intr. I coniug.
tĭniosus agg. I cl.
tinniens agg. part. pres. II cl.
tinnīmentum Sost. nt. II decl.
tinnĭo v. tr. e intr. IV coniug.
tinnĭor v. tr. e intr. IV coniug.
tinnitūrūs agg. part. fut.
tinnītŭs sost. masch. IV decl.
tinnitus agg. part. perf. I cl.
tinnitus agg. inf. perf.
tinnŭlus agg. I cl.
{{ID:TINGUOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis