suspĭcĭor - Diatesi passiva
(suspĭcĭo, suspĭcis, suspexi, suspectum, suspĭcĕre)
verbo transitivo e intransitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
suspĭcĭor
II sing.
suspĭcĕris, suspĭcĕre
III sing.
suspĭcītur
I plur.
suspĭcīmur
II plur.
suspĭcimĭni
III plur.
suspĭciuntur
IMPERFETTO
I sing.
suspĭciēbar
II sing.
suspĭciebāris, suspĭciebāre
III sing.
suspĭciebātur
I plur.
suspĭciebāmur
II plur.
suspĭciebamĭni
III plur.
suspĭciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
suspĭcĭar
II sing.
suspĭciēris, suspĭciēre
III sing.
suspĭciētur
I plur.
suspĭciēmur
II plur.
suspĭciemĭni
III plur.
suspĭcientur
PERFETTO
I sing.
suspectus, a, um sum
II sing.
suspectus, a, um es
III sing.
suspectus, a, um est
I plur.
suspecti, ae, a sumus
II plur.
suspecti, ae, a estis
III plur.
suspecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
suspectus, a, um eram
II sing.
suspectus, a, um eras
III sing.
suspectus, a, um erat
I plur.
suspecti, ae, a eramus
II plur.
suspecti, ae, a eratis
III plur.
suspecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
suspectus, a, um ero
II sing.
suspectus, a, um eris
III sing.
suspectus, a, um erit
I plur.
suspecti, ae, a erimus
II plur.
suspecti, ae, a eritis
III plur.
suspecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
suspĭcĭar
II sing.
suspĭciāris, suspĭciāre
III sing.
suspĭciātur
I plur.
suspĭciāmur
II plur.
suspĭciamĭni
III plur.
suspĭciantur
IMPERFETTO
I sing.
suspĭcĕrer
II sing.
suspĭcerēris, suspĭcerēre
III sing.
suspĭcerētur
I plur.
suspĭcerēmur
II plur.
suspĭcerēmini
III plur.
suspĭcerentur
PERFETTO
I sing.
suspectus, a, um sim
II sing.
suspectus, a, um sis
III sing.
suspectus, a, um sit
I plur.
suspecti, ae, a simus
II plur.
suspecti, ae, a sitis
III plur.
suspecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
suspectus, a, um essem
II sing.
suspectus, a, um esses
III sing.
suspectus, a, um esset
I plur.
suspecti, ae, a essemus
II plur.
suspecti, ae, a essetis
III plur.
suspecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
suspectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
suspĭci
PERFETTO
Singolare:
suspectus, a, um esse
Plurale:
suspecti, ae, a esse
FUTURO
suspectum esse
GERUNDIVO
suspĭciendus, a, um
SUPINO
suspectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
suspĭcĭor v. tr. e intr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis