supteror - Diatesi passiva


(suptero, supteris, suptrivi, suptritum, supterĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
supteror
II sing.
supterĕris, supterĕre
III sing.
supterĭtur
I plur.
supterĭmur
II plur.
supterimĭni
III plur.
supteruntur
IMPERFETTO
I sing.
supterēbar
II sing.
supterebāris, supterebāre
III sing.
supterebātur
I plur.
supterebāmur
II plur.
supterebamĭni
III plur.
supterebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
supterar
II sing.
supterēris, supterēre
III sing.
supterētur
I plur.
supterēmur
II plur.
supteremĭni
III plur.
supterentur
PERFETTO
I sing.
suptritus, –a, –um sum
II sing.
suptritus, –a, –um es
III sing.
suptritus, –a, –um est
I plur.
suptriti, –ae, –a sumus
II plur.
suptriti, –ae, –a estis
III plur.
suptriti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
suptritus, –a, –um eram
II sing.
suptritus, –a, –um eras
III sing.
suptritus, –a, –um erat
I plur.
suptriti, –ae, –a eramus
II plur.
suptriti, –ae, –a eratis
III plur.
suptriti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
suptritus, –a, –um ero
II sing.
suptritus, –a, –um eris
III sing.
suptritus, –a, –um erit
I plur.
suptriti, –ae, –a erimus
II plur.
suptriti, –ae, –a eritis
III plur.
suptriti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
supterar
II sing.
supterāris, supterāre
III sing.
supterātur
I plur.
supterāmur
II plur.
supteramĭni
III plur.
supterantur
IMPERFETTO
I sing.
supterĕrer
II sing.
suptererēris, suptererēre
III sing.
suptererētur
I plur.
suptererēmur
II plur.
suptereremĭni
III plur.
suptererentur
PERFETTO
I sing.
suptritus, –a, –um sim
II sing.
suptritus, –a, –um sis
III sing.
suptritus, –a, –um sit
I plur.
suptriti, –ae, –a simus
II plur.
suptriti, –ae, –a sitis
III plur.
suptriti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
suptritus, –a, –um essem
II sing.
suptritus, –a, –um esses
III sing.
suptritus, –a, –um esset
I plur.
suptriti, –ae, –a essemus
II plur.
suptriti, –ae, –a essetis
III plur.
suptriti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
supterĕre
II plur.
supterimĭni
FUTURO
II sing.
supterĭtor
III sing.
supterĭtor
II plur.
–
III plur.
supteruntor
PARTICIPIO
PERFETTO
suptritus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
supteri
PERFETTO
Singolare:
suptritus, –a, –um esse
Plurale:
suptriti, –ae, –a esse
FUTURO
suptritum esse
GERUNDIVO
supterendus, –a, –um
SUPINO
suptritu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:SUPTEROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis