suptrahor - Diatesi passiva
(suptraho, suptrahis, suptraxi, suptractum, suptrahĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
suptrahor
II sing.
suptrahĕris, suptrahĕre
III sing.
suptrahĭtur
I plur.
suptrahĭmur
II plur.
suptrahimĭni
III plur.
suptrahuntur
IMPERFETTO
I sing.
suptrahēbar
II sing.
suptrahebāris, suptrahebāre
III sing.
suptrahebātur
I plur.
suptrahebāmur
II plur.
suptrahebamĭni
III plur.
suptrahebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
suptrahar
II sing.
suptrahēris, suptrahēre
III sing.
suptrahētur
I plur.
suptrahēmur
II plur.
suptrahemĭni
III plur.
suptrahentur
PERFETTO
I sing.
suptractus, a, um sum
II sing.
suptractus, a, um es
III sing.
suptractus, a, um est
I plur.
suptracti, ae, a sumus
II plur.
suptracti, ae, a estis
III plur.
suptracti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
suptractus, a, um eram
II sing.
suptractus, a, um eras
III sing.
suptractus, a, um erat
I plur.
suptracti, ae, a eramus
II plur.
suptracti, ae, a eratis
III plur.
suptracti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
suptractus, a, um ero
II sing.
suptractus, a, um eris
III sing.
suptractus, a, um erit
I plur.
suptracti, ae, a erimus
II plur.
suptracti, ae, a eritis
III plur.
suptracti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
suptrahar
II sing.
suptrahāris, suptrahāre
III sing.
suptrahātur
I plur.
suptrahāmur
II plur.
suptrahamĭni
III plur.
suptrahantur
IMPERFETTO
I sing.
suptrahĕrer
II sing.
suptraherēris, suptraherēre
III sing.
suptraherētur
I plur.
suptraherēmur
II plur.
suptraheremĭni
III plur.
suptraherentur
PERFETTO
I sing.
suptractus, a, um sim
II sing.
suptractus, a, um sis
III sing.
suptractus, a, um sit
I plur.
suptracti, ae, a simus
II plur.
suptracti, ae, a sitis
III plur.
suptracti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
suptractus, a, um essem
II sing.
suptractus, a, um esses
III sing.
suptractus, a, um esset
I plur.
suptracti, ae, a essemus
II plur.
suptracti, ae, a essetis
III plur.
suptracti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
suptrahĕre
II plur.
suptrahimĭni
FUTURO
II sing.
suptrahĭtor
III sing.
suptrahĭtor
II plur.
III plur.
suptrahuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
suptractus, a, um
INFINITO
PRESENTE
suptrahi
PERFETTO
Singolare:
suptractus, a, um esse
Plurale:
suptracti, ae, a esse
FUTURO
suptractum esse
GERUNDIVO
suptrahendus, a, um
SUPINO
suptractu
Vedi la forma attiva di questo lemma
suptrahor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis