supstruor - Diatesi passiva
(supstruo, supstruis, supstruxi, supstructum, supstruĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
supstruor
II sing.
supstruĕris, supstruĕre
III sing.
supstruĭtur
I plur.
supstruĭmur
II plur.
supstruimĭni
III plur.
supstruuntur
IMPERFETTO
I sing.
supstruēbar
II sing.
supstruebāris, supstruebāre
III sing.
supstruebātur
I plur.
supstruebāmur
II plur.
supstruebamĭni
III plur.
supstruebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
supstruar
II sing.
supstruēris, supstruēre
III sing.
supstruētur
I plur.
supstruēmur
II plur.
supstruemĭni
III plur.
supstruentur
PERFETTO
I sing.
supstructus, a, um sum
II sing.
supstructus, a, um es
III sing.
supstructus, a, um est
I plur.
supstructi, ae, a sumus
II plur.
supstructi, ae, a estis
III plur.
supstructi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
supstructus, a, um eram
II sing.
supstructus, a, um eras
III sing.
supstructus, a, um erat
I plur.
supstructi, ae, a eramus
II plur.
supstructi, ae, a eratis
III plur.
supstructi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
supstructus, a, um ero
II sing.
supstructus, a, um eris
III sing.
supstructus, a, um erit
I plur.
supstructi, ae, a erimus
II plur.
supstructi, ae, a eritis
III plur.
supstructi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
supstruar
II sing.
supstruāris, supstruāre
III sing.
supstruātur
I plur.
supstruāmur
II plur.
supstruamĭni
III plur.
supstruantur
IMPERFETTO
I sing.
supstruĕrer
II sing.
supstruerēris, supstruerēre
III sing.
supstruerētur
I plur.
supstruerēmur
II plur.
supstrueremĭni
III plur.
supstruerentur
PERFETTO
I sing.
supstructus, a, um sim
II sing.
supstructus, a, um sis
III sing.
supstructus, a, um sit
I plur.
supstructi, ae, a simus
II plur.
supstructi, ae, a sitis
III plur.
supstructi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
supstructus, a, um essem
II sing.
supstructus, a, um esses
III sing.
supstructus, a, um esset
I plur.
supstructi, ae, a essemus
II plur.
supstructi, ae, a essetis
III plur.
supstructi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
supstruĕre
II plur.
supstruimĭni
FUTURO
II sing.
supstruĭtor
III sing.
supstruĭtor
II plur.
III plur.
supstruuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
supstructus, a, um
INFINITO
PRESENTE
supstrui
PERFETTO
Singolare:
supstructus, a, um esse
Plurale:
supstructi, ae, a esse
FUTURO
supstructum esse
GERUNDIVO
supstruendus, a, um
SUPINO
supstructu
Vedi la forma attiva di questo lemma
supstruor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis