sŭpervăgor - Diatesi attiva
(sŭpervăgor, sŭpervăgāris, supervagatus sum, sŭpervăgāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
sŭpervăgor
II sing.
sŭpervăgāris, sŭpervăgāre
III sing.
sŭpervăgātur
I plur.
sŭpervăgāmur
II plur.
sŭpervăgamĭni
III plur.
sŭpervăgantur
IMPERFETTO
I sing.
sŭpervăgābar
II sing.
sŭpervăgabāris, sŭpervăgabāre
III sing.
sŭpervăgabātur
I plur.
sŭpervăgabāmus
II plur.
sŭpervăgabamĭni
III plur.
sŭpervăgantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
sŭpervăgābor
II sing.
sŭpervăgabĕris, sŭpervăgabĕre
III sing.
sŭpervăgabĭtur
I plur.
sŭpervăgabĭmur
II plur.
sŭpervăgabimĭni
III plur.
sŭpervăgabuntur
PERFETTO
I sing.
supervagatus, a, um sum
II sing.
supervagatus, a, um es
III sing.
supervagatus, a, um est
I plur.
supervagati, ae, a sumus
II plur.
supervagati, ae, a estis
III plur.
supervagati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
supervagatus, a, um eram
II sing.
supervagatus, a, um eras
III sing.
supervagatus, a, um erat
I plur.
supervagati, ae, a eramus
II plur.
supervagati, ae, a eratis
III plur.
supervagati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
supervagatus, a, um ero
II sing.
supervagatus, a, um eris
III sing.
supervagatus, a, um erit
I plur.
supervagati, ae, a erimus
II plur.
supervagati, ae, a eritis
III plur.
supervagati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
sŭpervăger
II sing.
sŭpervăgēris, sŭpervăgēre
III sing.
sŭpervăgētur
I plur.
sŭpervăgēmur
II plur.
sŭpervăgemĭni
III plur.
sŭpervăgentur
IMPERFETTO
I sing.
sŭpervăgārer
II sing.
sŭpervăgarēris, sŭpervăgarēre
III sing.
sŭpervăgarētur
I plur.
sŭpervăgāremur
II plur.
sŭpervăgaremĭni
III plur.
sŭpervăgarentur
PERFETTO
I sing.
supervagatus, a, um sim
II sing.
supervagatus, a, um sis
III sing.
supervagatus, a, um sit
I plur.
supervagati, ae, a simus
II plur.
supervagati, ae, a sitis
III plur.
supervagati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
supervagatus, a, um essem
II sing.
supervagatus, a, um esses
III sing.
supervagatus, a, um esset
I plur.
supervagati, ae, a essemus
II plur.
supervagati, ae, a essetis
III plur.
supervagati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
sŭpervăgāre
II plur.
sŭpervăgamĭni
FUTURO
II sing.
sŭpervăgātor
III sing.
sŭpervăgātor
II plur.
III plur.
sŭpervăgantor
INFINITO
PRESENTE
sŭpervăgāri
PERFETTO
Singolare:
supervagatus, a, um esse
Plurale:
supervagati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
supervagatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
supervagatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
sŭpervăgans, antis
FUTURO
supervagatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
supervagatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
sŭpervăgandi
Dativo:
sŭpervăgando
Accusativo:
sŭpervăgandum
Ablativo:
sŭpervăgando
GERUNDIVO
sŭpervăgor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis