sŭpervĕhor - Diatesi attiva
(sŭpervĕhor, sŭpervĕhĕris, supervectus sum, sŭpervĕhĕre)
verbo transitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
sŭpervĕhor
II sing.
sŭpervĕhĕris, sŭpervĕhĕre
III sing.
sŭpervĕhĭtur
I plur.
sŭpervĕhĭmur
II plur.
sŭpervĕhimĭni
III plur.
sŭpervĕhuntur
IMPERFETTO
I sing.
sŭpervĕhēbar
II sing.
sŭpervĕhebāris, sŭpervĕhebāre
III sing.
sŭpervĕhebātur
I plur.
sŭpervĕhebāmur
II plur.
sŭpervĕhebamĭni
III plur.
sŭpervĕhebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
sŭpervĕhar
II sing.
sŭpervĕhēris, sŭpervĕhēre
III sing.
sŭpervĕhētur
I plur.
sŭpervĕhēmur
II plur.
sŭpervĕhemĭni
III plur.
sŭpervĕhentur
PERFETTO
I sing.
supervectus, a, um sum
II sing.
supervectus, a, um es
III sing.
supervectus, a, um est
I plur.
supervecti, ae, a sumus
II plur.
supervecti, ae, a estis
III plur.
supervecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
supervectus, a, um eram
II sing.
supervectus, a, um eras
III sing.
supervectus, a, um erat
I plur.
supervecti, ae, a eramus
II plur.
supervecti, ae, a eratis
III plur.
supervecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
supervectus, a, um ero
II sing.
supervectus, a, um eris
III sing.
supervectus, a, um erit
I plur.
supervecti, ae, a erimus
II plur.
supervecti, ae, a eritis
III plur.
supervecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
sŭpervĕhar
II sing.
sŭpervĕhāris, sŭpervĕhare
III sing.
sŭpervĕhātur
I plur.
sŭpervĕhāmur
II plur.
sŭpervĕhamĭni
III plur.
sŭpervĕhantur
IMPERFETTO
I sing.
sŭpervĕhĕrer
II sing.
sŭpervĕherēris, sŭpervĕherēre
III sing.
sŭpervĕherētur
I plur.
sŭpervĕherēmur
II plur.
sŭpervĕheremĭni
III plur.
sŭpervĕherentur
PERFETTO
I sing.
supervectus, a, um sim
II sing.
supervectus, a, um sis
III sing.
supervectus, a, um sit
I plur.
supervecti, ae, a simus
II plur.
supervecti, ae, a sitis
III plur.
supervecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
supervectus, a, um essem
II sing.
supervectus, a, um esses
III sing.
supervectus, a, um esset
I plur.
supervecti, ae, a essemus
II plur.
supervecti, ae, a essetis
III plur.
supervecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
sŭpervĕhĕre
II plur.
sŭpervĕhimĭni
FUTURO
II sing.
sŭpervĕhĭtor
III sing.
sŭpervĕhĭtor
II plur.
III plur.
sŭpervĕhuntor
INFINITO
PRESENTE
sŭpervĕhi
PERFETTO
Singolare:
supervectus, a, um esse
Plurale:
supervecti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
supervectūrūm, am, ūm
Plurale:
supervectūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
sŭpervĕhens, entis
FUTURO
supervectūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
supervectum
Passivo:
supervectu
GERUNDIO
Genitivo:
sŭpervĕhendi
Dativo:
sŭpervĕhendo
Accusativo:
sŭpervĕhendum
Ablativo:
sŭpervĕhendo
GERUNDIVO
sŭpervĕhendus, a, um
sŭpervĕhor v. tr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis