subrŭbĕo - Diatesi attiva


(subrŭbĕo, subrŭbes, subrŭbēre)

verbo intransitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
subrŭbĕo
II sing.
subrŭbes
III sing.
subrŭbet
I plur.
subrŭbēmus
II plur.
subrŭbētis
III plur.
subrŭbent
IMPERFETTO
I sing.
subrŭbēbam
II sing.
subrŭbēbas
III sing.
subrŭbēbat
I plur.
subrŭbebāmus
II plur.
subrŭbebātis
III plur.
subrŭbēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
subrŭbēbo
II sing.
subrŭbēbis
III sing.
subrŭbēbit
I plur.
subrŭbebĭmus
II plur.
subrŭbebĭtis
III plur.
subrŭbēbunt
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
FUTURO ANTERIORE
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
subrŭbĕam
II sing.
subrŭbĕas
III sing.
subrŭbĕat
I plur.
subrŭbeāmus
II plur.
subrŭbeātis
III plur.
subrŭbĕant
IMPERFETTO
I sing.
subrŭbērem
II sing.
subrŭbēres
III sing.
subrŭbēret
I plur.
subrŭberēmus
II plur.
subrŭberētis
III plur.
subrŭbērent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
subrŭbe
II plur.
subrŭbēte
FUTURO
II sing.
subrŭbēto
III sing.
subrŭbēto
II plur.
subrŭbetōte
III plur.
subrŭbento
PARTICIPIO
PRESENTE
subrŭbens, –entis
FUTURO
–
INFINITO
PRESENTE
subrŭbēre
PERFETTO
–
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
GERUNDIO
Genitivo:
subrŭbendi
Dativo:
subrŭbendo
Accusativo:
ad subrŭbendum
Ablativo:
subrŭbendo
SUPINO
–






Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:SUBRUBEO100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis